Κατ'αρχάς, ευχαριστώ Στριφτερό και Δημήτρη για τα σχόλια. Σωστός ο Ντίμης, τό'χω ξαναπεί, και φυσικά Δημήτρη δεν νομίζω να χρειάζεται να στο πω: φύγε, αν έχεις ποτέ την ευκαιρία. Η Ελλάδα, με σπάνιες εξαιρέσεις, ανέκαθεν έτρωγε συστηματικά τα παιδιά της.
Πάνο, γι'αυτό ακριβώς το λόγο έχω κόψει τα έξοδα εκεί, πεταμένα χρήματα είναι, δε μένει τίποτε στο τέλος. Σημασία έχει να θέλει από μόνος του να μένει κανείς μαζί σου, όχι να τον πληρώνεις σαν το παρκάρισμα που πριν τελειώσουν οι 3 ώρες γράφει αντίστροφη μέτρηση.
Επειδή έχω κολλήσει με το ατσάλινο διηνεκές IWC, απόψε πέρασα άλλη μία βόλτα από την κεντρική μπουτίκ της εταιρίας εδώ στη Σιγκαπούρη. Ο στόχος: να δω δίπλα-δίπλα τις δύο εκδόσεις, με χρυσή και ατσάλινη κάσα.
Πάμε:

Έβαλα το χρυσό (rose gold) και το ατσάλινο (το οποίο είχα δοκιμάσει πάλι επροχθές).



Το ατσάλινο:



Η μπουτίκ εδώ συμφώνησε σε ένα 5% κάτω στην τιμή λιανικής συν 2 straps για τον διηνεκή Πορτογάλο (ένα πάνω του κι ένα spare), ένα strap για το Da Vinci μου συν έναν winder IWC. Αν έρθει και το φιλαράκι μου από Ελλάδα (το πιθανότερο σενάριο) στα τέλη του μήνα, το παίρνει στο όνομά του και πάμε μία μέρα Μαλαισία, οπότε γλιτώνουμε το ΦΠΑ. Μ'αυτό το σύστημα, το ρολόι έρχεται πιό φθηνά από Hong Kong.
Το ρολόι είναι πολύ versatile, έχει το ίδιο ακριβώς dial (cream) με αυτό της πλατινένιας έκδοσης, παίρνει πιό εύκολα άλλα straps (μου έδειξε ένα υπέροχο γκρι Santoni) και εν γένει συνδυάζεται με διαφορετικά ρούχα ευκολότερα από το rose gold version.