Δεν ξέρω αν αξίζει το Β 8000€ ή λιγότερα.Για να φτάσει όμως μια εταιρεία να πουλάει σε τέτοιες τιμές και να βρίσκονται αγοραστές που τα δίνουν,έχουν προηγηθεί κάποια πράγματα.Έχει κτίσει ιστορία στο πέρασμα ετών,μέσα στα οποία ερευνά,δημιουργεί,εξελίσσει μηχανισμούς,κάσες,δείκτες,λουράκια...επενδύει ποσά σε υλικά ποιοτικά,σπαταλάει εργατοώρες για νέα σχέδια,νές τεχνοτροπίες...μελετάει το "θέμα" ολοκληρωτικά και φτάνει σε ένα σημείο να παρουσιάσει ένα προϊόν.
Ένα προϊόν που οφείλει να είναι ελκυστικό.Για σένα και για όποιον θα μπει στη διαδικασία να σκεφθεί να το αγοράσει και τελικά να το πράξει.
Είναι η σειρά του καταναλωτή τώρα να αλληλεπιδράσει συναισθηματικά και ψυχολογικά με το προϊόν.Εδώ μπαίνει ο ενθουσιασμός,το πάθος που σου γεννάει κάτι το οποίο θαυμάζεις.Το θαυμάζεις για την αυθεντικότητά του,τη μοναδικότητά του,την ιστορία του,το μεράκι με το οποίο φτιάχτηκε.
Δεν συγκρίνεται το συναίσθημα όταν έχεις κοπιάσει και έχεις μαζέψει το ποσόν,και το παίρνεις στα χέρια σου.Είναι δικό σου,το κοιτάς και νιώθεις τη χαρά μικρού παιδιού.Κάτι που δεν μπορεί να σου δώσει η ρέπλικα.Δεν μπορείς να ενθουσιαστείς,ούτε να μαγευτείς,ούτε να να αισθανθείς το πάθος.Γιατί πάθος είναι το χόμπυ.Και ούτε φυσικά μπορείς να κοροϊδέψεις τον ευατό σου.Γιατί για να μπεις στη διαδικασία να αγοράσεις ένα αντίγραφο σημαίνει ότι σ'αρέσει το αυθεντικό προϊόν.
Τι έχει να προσφέρει η απομίμηση εκτός από μια επιφανειακή παραπλάνηση?
Αν αγαπάς κάτι,αγαπάς το αυθεντικό...
Εάν μπορείς το αγοράζεις και δίνεις αξία στην εταιρεία και στην αγορά σου.
Εάν όχι,απλά το χαζεύεις και περιμένεις...
Εξάλλου,και μόνο η προσπάθεια να καταφέρεις να αποκτήσεις κάτι,σου δίνει έξαψη και ώθηση.