Τις προάλλες βγήκα από το σπίτι να πάω μια βόλτα.
Ψάχνω να βρω που έχω παρκάρει αλλά έχω
κενό μνήμης. Ευτυχώς στο
καπάκι περνάω τυχαία μπροστά από το αμάξι.
Μπαίνω μέσα, βάζω μπροστά και βλέπω ότι ο
δείκτης βενζίνης της
mercedes μου είναι στη ρεζέρβα.
Λύνω το
μπρασελέ και βγάζω το ρολόι για να μην γρατζουνίσω το δερμάτινο τιμόνι.Κάνω λίγα μέτρα και ακούω την εξάτμιση να
γκλαγκανάει.
Τι ατυχία είναι αυτή σήμερα σκέφτομαι.Φτάνω στο μπαράκι,κοζάρω μια τύπισσα και βουρ για να μιλήσω.
Δεν μπορώ να αρθρώσω λέξη.Που είναι οι εποχές που κατέβαζα ολόκληρη
έκθεση ιδεών ; Τώρα πρέπει να τα βλέπω τυπωμένα
σε καντράν για να τα λέω
Δεν μπορεί, όλα θα πάνε
ρολόι σκέφτομαι. Ξαφνικά, ανάμεσα σε όλους
τους
άσχετους ,βλέπω σε μια γωνιά τον director.
Aγκαλιές, χαρές.Αποφασίζουμε να δράσουμε με
σχέδιο.Θα κεράσουμε τις τύπισσες
από 50 σφηνάκια.
Δεν ανταποκρίνονται όμως και ο Δημήτρης τρελαίνεται.Πάμε να φύγουμε, δεν θα πληρώνουμε
φύκια για μεταξωτές κορδέλες λέει.
Στο δρόμο κάνουμε μια στάση να φάμε μια
τάρτα.Χτυπάει το κινητό, είναι η
Στεφανια.Της ρίχνουμε άκυρο και συνεχίζουμε.
Το ράδιο παίζει ένα
άχαρο κομμάτι.Ο Δημήτρης βάζει ένα cd με το soundtrack από την Πεντάμορφη & το
τέρας για να ευθυμίσουμε.Ωραίο σιντάκι, όχι σαν κάποια άλλα που είναι
χωρίς έμπνευση.
Ξαφνικά μπαίνουμε σε μια πλατεία, μπερδευόμαστε και αρχίζουμε να γυρνάμε
γύρω γύρω ασταμάτητα ενώ ένας περίεργος θόρυβος ακούγεται από το αμάξι,
κάτι σαν
lexrolexrolexrolexrolexrolexrolexrolexrolexrolexlexrolexrolexrolexrolexrolexrolexrolexrolexrolexrolexrolexrolexrolexrolexrolexΔεν μας πάει σήμερα σκέφτομαι,καλύτερα να γυρίσουμε σπίτι

Από την άλλη ,κοιτάω το
ρολόι και είναι ακόμα νωρίς.Κρίμα είναι να γυρίσουμε από τώρα λες και μας έχει πιάσει
γεροντίαση.
Ας είναι,δεν πειράζει,ευκαιρεία να τελειώσω και την εργασία που έχω για το μεταπτυχιακό μου πάνω σε καινούρια προϊόντα καθαρισμού και συσκευασίας.
