To άγχος δεν προέρχεται κατά τη γνώμη μου από την τιμή του αντικειμένου, αλλά από το τί έχεις επενδύσει στο ρολόι, συναισθηματικά και υλικά. Κάθε γρατζουνιά που έχει το ταπεινό μου citizen με πίκρανε όσο και κάθε γτρατζουνιά του τωρινού μου ρολογιού, άσχετα αν η διαφορά στην τιμή τους είναι πολύ μεγάλη.
Από την άλλη, δεν ήθελα να αγοράσω ένα ρολόι που θα το έχω στο κουτί του να το χαζεύω. Θέλω να το φοράω παντού και πάντα, να το χτυπάω, να το ζω. Δεν θα το πάρω μαζί μου βέβαια και στο ποδόσφαιρο που θα πάω να παίξω, αλλά γενικά θα το φορέσω όσο πάει. Αν πάθει κάτι, ευτυχώς υπάρχει και το service.
Για εμένα ισχύει: Ένα καλό και ένα για τις επικίνδυνες αποστολές. Αλλά σίγουρα και τα δύο ρολόγια είναι σημαντικά. Και η τιμή δεν παίζει τελικά και τόσο μεγάλο ρόλο.