Η δική μου άποψη είναι θεωρητικά απλή ...
Δηλαδή μια φορά ΖΩ και γι' αυτό θέλω ότι έχω είτε το απέκτησα με κόπο και "αίμα"(δάνειο-VISA ...)
ΝΑ ΤΟ ΧΑΊΡΟΜΕ και να το φοράω !!!
Το πρώτο ακριβό (για μένα πάντα) ρολόι στα 18 μου, έκανε τότε δυο μισθούς μου (38.000 Δρχ. Χ 2 = 76.000)
ήταν το πρώτο μηνιάτικο που πήρα και το δεύτερο μηνιάτικο, μου το δάνεισε η αδερφή μου !!!
Το ρολόι δεν σταμάτησα να το φοράω μέχρι που στα 23 μου,
πήρα το επόμενο που ήταν 4 σχεδόν μηνιάτικα (120 Χ 4 = 480.000 δρχ) ...
Και αυτό το φορούσα μέχρι που πήρα το τωρινό μου ρολόι που ήταν 5 μηνιάτικα (1.025~ ευρώ Χ 5 = 5.125) ...
Και καταλήγω ότι παρότι δεν πρόκειται να προλάβω να πάρω άλλο ρολόι (στον έγγαμο βίο) το φοράω παντού και πάντα,
παρότι είναι υπερβολικά ευαίσθητο στις γρατσουνιές, γιατί ...
Τι αξία θα είχε το ρολόι του συχωρεμένου του πατέρα μου αν δεν το φορούσε στο χεράκι του !!!
Η γρατσουνιές του μου θυμίζουν μία- μία δουλειά που έκανε και το φορούσε !!!
...
ΜΙΑ ΖΩΗ ΤΗΝ ΈΧΟΥΜΕ !!! 
Φιλικά Στέφανος.