Ωραία τα σπορ ρολόγια, τα καταδυτικά, οι χρονογράφοι, τα tool watches κτλ. αλλά να μην ξεχνάμε και τα απλά, όμορφα και φινετσάτα ρολόγια που καλύπτουν την βασική ανάγκη (δείχνουν την ωρα μόνο) και το κάνουν με διακριτικό στυλ, χωρίς να τραβούν τα βλέμματα, χωρίς περιττές προσπάθειες εντυπωσιασμού. Για τους περισσότερους αυτά τα ρολόγια είναι βαρετά, και τους δικαιολογώ. Δεν ταιριάζουν με την σύγχρονη εποχή όπου τα πάντα συμβαίνουν πολύ γρήγορα και ο όγκος των πληροφοριών και των εικόνων είναι τεράστιος.
Στην δική μου περίπτωση όμως δεν λειτουργεί έτσι το πράγμα. Σήμερα Κυριακή βρήκα χρόνο να ξεκουραστώ, να χαλαρώσω και αυτό το ρολόι είναι το ιδανικότερο για μια τέτοια φάση. Το χαζεύω, το παρατηρώ, το μελετώ και ηρεμώ. Σκέφτομαι τις ανάγκες, τις επιθυμίες, τις αξίες και τους ρυθμούς που είχαν οι άνθρωποι για τους οποίους σχεδιάστηκε αυτό το ρολόι πίσω στο 1939, γιατί τότε, τίποτα δεν σχεδιάζονταν τυχαία και οι σημαντικότερες προτεραιότητες ήταν η αξιοπιστία του μηχανισμού και η υψηλή αισθητική αξία. Εκείνες τι εποχές, οι ζωγράφοι, οι γλύπτες, οι αρχιτέκτονες - σχεδιαστές ήταν σημαντικά πρόσωπα στην κοινωνία, ασκούσαν επιρροή και ο κόσμος αφιέρωνε χρόνο να μελετάει την τέχνη και τον καλλιτέχνη. Έτσι προέκυπταν υπέροχα έργα τέχνης, διάφοροι αρχιτεκτονικοί ρυθμοί, ωραία χρηστικά ή διακοσμητικά αντικείμενα, κοσμήματα, ρολόγια κλπ. Κάπως έτσι πρέπει να προέκυψε κι αυτό το ρολογάκι που τώρα με χαλαρώνει και με βοηθάει να ταξιδεύω λίγο στον χρόνο, στις βασικές αξίες και ανάγκες μας.
