Χρυσό ρολόι δεν έχω αλλά θα ήθελα να αποκτήσω κάποια στιγμή. Το μισό μισό bluesy που έχω το φοράω χαλαρά στην δουλειά το πρωί κι ας θεωρείται από πολλούς στα φόρουμ ένα ρολόι με έντονη παρουσία. Εντάξει, δεν περνάει και απαρατήρητο αλλά αυτό οφείλεται στο έντονο κοντράστ του κίτρινου χρυσού με το μπλε καντράν. Το Root beer δεν έχει τόσο έντονο κοντράστ και είναι πιο διακριτικό ρολόι. Παίζει ρόλο το χρώμα του μετάλλου, το χρώμα του dial, το μέγεθος, το στυλ του ρολογιού αλλά και το στυλ αυτού που το φοράει. Άλλο πράμα ένα χρυσό Cartier Tank κι άλλο ένα χρυσό καταδυτικό Rolex.
Η αλήθεια είναι ότι δεν βλέπουμε συχνά ολόχρυσα ρολόγια και δεν μιλάω μόνο για την Ελλάδα. Οι περισσότεροι πελάτες μου είναι ευκατάστατοι βορειοευρωπαίοι και πολλοί από αυτούς φοράνε ωραία και πολυτελή ρολόγια τα οποία σπάνια είναι χρυσά. Η Ευρώπη είναι διαφορετική από την Αμερική, με άλλη ιστορία και άλλη κουλτούρα, άλλη φινέτσα. Το χρυσό ρολόι είναι κάπως υπερβολικό για τον Ευρωπαίο ... αλλά ως Ευρωπαίος, θα φορούσα πολύ εύκολα ένα χρυσό Vacheron Constantin 222!
