Εχθες το βραδυ διπλα σε μια απιθανη jaguar
Sent from my iPhone using Tapatalk
Είναι μαγική πόλη η Φλωρεντία.
Σα να είσαι σε ένα σκηνικό κινηματογραφικής ταινίας, σε πραγματικό χρόνο.
Εκεί που έκανα μερικές βόλτες ημέρα (σε μια από τις μονοήμερες επισκέψεις μου στην πόλη), σε ένα από τα κεντρικά στενάκια με τα εμπορικά καταστήματα γύρω γύρω (όπως στην από πάνω φωτό), με τα λιθόστρωτα οδοστρώματα και τον κόσμο να περιφέρεται, μετατρέποντας τον δρόμο σε πεζόδρομο, ενώ δεν είναι, σκάει ανάμεσα στα μιλιούνια κόσμου, ένα κατακόκκινο φερραρι 530 με φουλ μπεζ δέρμα, ρολάροντας στην κυριολεξία, που το οδηγάει ένας Θεός ~45αρης, σαν τα μοντέλα στις διαφημίσεις, ντυμένος στην τρίχα (όσο έβλεπα από δίπλα μου που πέρασε) με τα κουστούμια του, τα φουλάρια του, κούρεμα και χωρίστρα αλά κάρυ γκράντ δέκα φορές στην τρίχα και δίπλα μια αριστοκρατική θεά-μ@υνάρα, συνομήλική του (προφανώς γυναίκα του, διαφορετικά θα ήταν κανά 25χρονο), ακόμα πιο προσεγμένη και καλοντυμένη, που το όλο σκηνικό σε κάνει να νοιώθεις σαν βλάχος που κατέβηκες από Ελληνικό χωριό της δεκαετίας του '50, για πρώτη φορά στην ζωή σου, σε πόλη.
Είναι τόσο μπροστά στο θέμα της "εικόνας" οι Ιταλοί και το κάνουν τόσο χαλαρά και ανεπιτήδευτα, που δεν ξέρεις αν πρέπει να χαρείς αυτό που βλέπεις ή να αγχωθείς που θες επαγγελματία στυλίστα για να τους φτάσεις.
