Γιάννη, το κράτος έχει χρεωκοπήσει εδώ και καιρό.
Μέχρι σήμερα το τίμημα το έχει πληρώσει βαριά ο ιδιωτικός τομέας με συρρίκνωση 30% τουλάχιστον (απολύσεις) και μείωση μισθών 50%(πάλι τουλάχιστον).
Το δημόσιο, που είναι και ο κύριος υπαίτιος της χρεωκοπίας έχει πληρώσει μόνο με μείωση μισθών 30-40% περίπου και καθόλου απολύσεις.
Ο ιδιωτικός τομέας έχει φτάσει σε οριακό σημείο και δεν μπορεί να συνεισφέρει άλλο. Ηρθε η ώρα να απολυθούν δημόσιοι υπάλληλοι.
Δυστυχώς λόγω του τρόπου που είναι οργανωμένος ο δημόσιος τομέας στην Ελλάδα, (συνδικαλισταράδες, κομματόσκυλα κλπ), δεν υπάρχει τρόπος να γίνει αυτό ήπια, παρά με απευθείας σύγκρουση.
Κατα τη γνώμη μου η κυβέρνηση (η μάλλον σωστότερα ο Σαμαράς) αυτή τη στιγμή κάνει ένα επικίνδυνο πείραμα με την ΕΡΤ για να δει αν την παίρνει να συγκρουστεί με αυτά τα συμφέροντα. Από το αποτέλεσμα αυτού του πειράματος θα κριθούν πολλά για την πορεία της χώρας στα επόμενα 1-2 χρόνια.
Προσωπικά συμφωνώ γιατί δεν μπορώ να σκεφτώ άλλη λύση. Όποιος μπορεί ας την καταθέσει και ευχαρίστως να τη δεχτώ αν στέκει.
Παρακαλώ πολύ, όχι ευχολόγια του τύπου "όλοι οι έλληνες ενωμένοι μπορούμε" και όχι συνωμοσιολογίες του τύπου "θέλουν να μας φάνε τον φυσικό μας πλούτο" και "οι μετοχές της τράπεζας της Ανατολής".
Επιχειρήματα.
Φίλε απορώ πως η θέση "θέλουν να μας φάνε τον φυσικό μας πλούτο" σου φαίνεται συνομωσιολογία. Σκέψου μόνο τη χρονική στιγμή που "βγήκε" στην επιφάνεια το ενδιαφέρον για το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο στη χώρα μας. Ο πλούτος αυτός είναι γνωστός από τη δεκαετία του 70. Άλλη συζήτηση όμως αυτή, πάμε στο προκείμενο.
Για την κατάσταση που βρισκόμαστε, πέρα από τους εξωγενείς παράγοντες, έχουν ευθύνη πολλοί και πολλά.
Το δημόσιο με τους υπεράριθμους δημοσίους υπαλλήλους, με τις απίστευτες σπατάλες, με τις τεράστιες αδικίες μέσα στους κόλπους του, όπου κάποιοι αμοίβονταν πολύ περισσότερο απ'όσο άξιζε η εργασία τους και κάποιοι το εντελώς αντίθετο, με τους δήμους να μετατρέπονται σε γραφεία ευρέσεως εργασίας, με την λεγόμενη δημοσιουπαληλική νοοτροπία του ωχαδελφισμού και της ανάρμοστης συμπεριφοράς, με τη δημιουργία εργατοπατέρων συνδικαλισταράδων που κατέβαζαν διακόπτες για οποιοδήποτε δίκαιο ή άδικο λόγο. Αιτία? Οι πολιτικάντηδες και οι συν αυτών, που έβλεπαν ψηφοφόρους μέσα από όλη αυτή τη διαδικασία και που άρπαζαν τεράστια ποσά για τις τσέπες τους μέσα από τις ατέλειωτες οδούς που τους προσέφερε αυτό το σύστημα. Ευθύνη έχουν όλες οι παρατάξεις, αφού οι κυβερνώντες τις εφάρμοζαν και οι αντιπολιτευόμενοι τις επικροτούσαν και όποτε υπήρξε προσπάθεια για εξορθολογισμό, γιατί υπήρξαν και τέτοιες στιγμές, η ίδια η αντιπολίτευση έσπευδε υπέρμαχος της συνέχισης της ασυδοσίας.
Ο ιδιωτικός τομέας έχει εξίσου συμμετοχή στην διαμόρφωση της κατάστασης, με τις μίζες, με υπερτιμολογήσεις και αισχροκέρδεια σε όλα τα είδη, από τσίχλες μέχρι σπίτι, με τις τράπεζες να δανείζουν υπό οποιεσδήποτε προυποθέσεις, και κυρίως με την τεράστια φοροδιαφυγή από τον υδραυλικό μέχρι τον μεγαλογιατρό κι από τον βενζινά μέχρι τον μεγαλοεπιχειρηματία. Κι εδώ όμως οι πολιτικοί έπρεπε να βρουν τις λύσεις για να περιορίσουν αυτά τα φαινόμενα, αλλά και πάλι δεν έκαναν τίποτα, χώνοντας κι άλλα εκατομμύρια στις αχόρταγες τσέπες τους.
Η Ελλάδα είναι μια πλούσια χώρα και ακόμη και έτσι δεν θα φτάναμε εδώ αν δεν υπήρχε και ευθύνη του εξωγενή παράγοντα. Η είσοδός μας στο ευρώ με πλαστά στοιχεία ήταν καθοριστική με υπαιτιότητα τόσο της κυβέρνησης όσο και της ευρωπαικής ένωσης που γνώριζε τα πάντα. Και συνέχιζε να γνωρίζει τα πάντα ως το τέλος, ως την διακήρυξη του Καστελόριζου από τον κουτό. Η ευρωπαική ενωση που μόνο ένωση δεν ήταν στη συνέχεια, αφού αντιμετώπισε την Ελλάδα χωρίς καμία διάθεση βοήθειας, φρόντισε να διασφαλίσει πρώτα απ'όλα τις τράπεζές της και τους κομματικούς της μικροσκοπούς και εν τέλει έκανε ακριβώς τα αντίθετα απ'όσα έπρεπε, βυθίζοντάς μας σε μια δίνη ύφεσης χωρίς τέλος.
Και τώρα τι κάνουμε? Να απαιτήσουμε από τους πολιτικούς να κάνουν επιτέλους τις σωστές ενέργειες, μέχρι τώρα έχουν αποτύχει πλήρως. Κάνουν τα εντελώς αντίθετα από αυτά που θα έπρεπε, διάσημοι οικονομολόγοι το φωνάζουν από την αρχή της κρίσης. Επίτηδες? Ναί θα πω εγώ, επίτηδες. Τους θεωρώ δοσίλογους γιατί δεν μπορεί απλοί άνθρωποι χωρίς σπουδές να βλέπουν τα αυτονόητα ενώ οι φωστήρες να επιμένουν στο λάθος. Για κάθε επιχείρηση που κλείνει, για κάθε εργαζόμενο που απολύεται ή που ο μισθός του περικόπτεται, το κράτος χάνει έσοδα, έσοδα από ΦΠΑ, από φόρους, από εισφορές στα ταμεία που δεν υπάρχει περίπτωση να δίνουν συντάξεις σε λίγο καιρό. Για κάθε νέο φόρο στα αυτοκίνητα παραδίδονται πινακίδες και εισπράττονται λιγότερα, για κάθε νέο φόρο στο πετρέλαιο οι πολίτες καταναλώνουν λιγότερο, καίνε νοβοπάν και ότι άλλο βρουν και το κράτος εισπράττει πάλι λιγότερα κοκ. Η αγορά πνίγεται γιατί δεν υπάρχει χρήμα και οι τράπεζες δεν δανείζουν ούτε για αστείο. Οι τράπεζες, αχ αυτές οι τράπεζες που η σωτηρία τους έγινε ταφόπλακα του σύγχρονου Έλληνα. Ας αντιμετωπίσουν και οι τράπεζες την μοίρα της οποιασδήποτε επιχείρησης δεν πάει καλά, μπας και σώσουμε τους ανθρώπους και όχι τους τραπεζίτες, ακόμη και ως έσχατο μέτρο. Αυτά όμως είναι πολιτικές αποφάσεις, δεν είναι στο χέρι μας. Στο χέρι μας είναι μόνο να αντιδράσουμε στην κινεζοποίηση της χώρας μας και να πούμε φτάνει, ως εδώ. Να θεωρήσουμε συνάδελφο ακόμη κι αυτόν που μέχρι χθες βρίζαμε και να αγωνιστούμε δίπλα του. Ακόμη κι αν αυτός δεν έκανε το ίδιο για μας. Δεν καταλάβαινε, δεν ήξερε, βολευόταν, δεν έχει σημασία. Και να τα κάνουμε όλα αυτά διατηρώντας τις δημοκρατικές μας αξίες και απαιτώντας από τους σύγχρονους Τσαουσέσκο να τις σέβονται μέχρι κεραίας, να μην σηκώσουμε μύγα στο σπαθί μας στο θέμα αυτό. Άλλωστε η έντονη αντίδρασή μου στο κλείσιμο της ΕΡΤ προήλθε κυρίως από αυτό, από την πλήρη απαξίωση των δημοκρατικών αξιών και διαδικασιών.
