To value for money, με τη λογική αν πληρώνω αξία ή απλώς κόστος, μάλλον είναι ιστορία που αφορά γενικά την ωρολογοποιία -όχι μόνο την Πανεράι. Χαρακτηριστικότατο παράδειγμα οι τιμές του Daytona. Αλλά και για το sub για παράδειγμα ή οποιοδήποτε άλλο καταδυτικό ρολόι, μπορούμε να μιλάμε για value for money όταν σπανιότατα έως ποτέ χρησιμοποιούνται για καταδύσεις; Ποια value δηλαδή πληρώνει με το money του ο αγοραστής που δε χρησιμοποιεί τα ειδικά χαρακτηριστικά του καταδυτικού του ή το χρονογράφο του; Όπως λέει και ο Γιάννης, εκτιμούμε τα ρολόγια σε μεγάλο βαθμό με την καρδιά, οπότε είναι λάθος να επικρίνουμε μόνο την Πανεράι -δεν ξέρω καν είναι η αλήθεια αν πρέπει να επικρίνουμε την ωρολογοποιία για υπερβολικές τιμές. Απ' τη στιγμή που τα ρολόγια πουλιούνται, αποδεικνύεται ότι η τιμολόγηση των εταιριών είναι επιτυχημένη. Αν τις θεωρούμε "αναίσχυντα" υψηλές, δεν απευθύνονται σε 'μας, οπότε δεν αγοράζουμε.