Ουφ!
Δαμασκηνό ατσάλι στη σύγχρονη εποχή ονομάζουμε τη μείξη διαφόρων τύπων χάλυβα σε μορφή συνήθως ελάσματος σε μια ενιαία μπρικέτα που επεξεργάζεται με τέτοιο τρόπο ώστε να είναι εμφανή τα στρώματα χάλυβα που χρησιμοποιήθηκαν.
Συνήθως κατασκευάζονται λάμες μαχαιριών, σπαθιών και σουγιάδων, αλλά και κοσμήματα και χρηστικά αντικείμενα. Έχουν κυρίως διακοσμητικό χαρακτήρα, όμως στα μαχαίρια η μείξη δύο διαφορετικών τύπων κραμμάτων χάλυβα, συνήθως ενός μαλακού με υψηλή μηχανική αντοχή κι ενός σκληρού με υψηλή σκληρότητα και διατήρηση κοπής, προσφέρει συνδυασμένα τα χαρακτηριστικά τους σε μία λάμα.
Έχω τρία δαμασκηνά μαχαίρια.
Ένα σουγιά SR-1 της ιταλικής Lionsteel με λάμα απ' τον Αμερικάνο Chad Nicols
Ιαπωνικός σουγιάς της MCUSTA.
Mαχαίρι του σεφ της ιαπωνικής SHUN.
Τα ανωτέρω γιαπωνέζικα έχουν ως πυρήνα ένα σκληρό ατσάλι όπου βρίσκεται κι η κόψη της λάμας και καμιά 30αριά στρώσεις εκατέρωθεν μαλακότερου χάλυβα.
Οι Αμερικάνοι το έχουν αναγάγει σε επιστήμη με πάμπολλα διαφορετικά σχέδια.
