Δεν θα γράψω για την ποιότητα κατασκευής αυτή καθαυτή, αλλά για την "αίσθηση" της ποιότητας κατασκευής. Αυτό δηλαδή που αποκομίζει κανείς βλέποντας, φορώντας, ψηλαφόντας ένα ρολόι.
Φορούσα το Broad Arrow όταν μπήκα στην μπουτίκ της Rolex και δοκίμασα το Daytona. Μου φάνηκε λίγο σε σχέση με το Omega. To ίδιο λίγο μου φάνηκε και το Submariner. Έκτοτε έχω έρθει σε επαφή με δεκάδες Rolex. Η αίσθηση που αποκόμισα δεν μου δικαιολόγησε την φήμη τους και την τιμή τους.
Το ίδιο εισπράτω και από τα οικονομικά Panerai πχ 111, 112 κλπ. Ίσως γι'αυτό δεν έχω ψηθεί ακόμη 100% να "χτυπήσω" ένα. Αντίθετα, πολλά ακριβότερα μοντέλα τα δείχνουν τα λεφτά τους πχ το 233.
Και τα IWC παρότι κορυφαία ρολόγια, κάπως μου φαίνεται ότι χρειάζεται κάτι ακόμη για να δώσω τόσα χρήματα ώστε να αποκτήσω ένα. Γενικά οι εταιρείες της ΥΩ δεν μπορούν να δείξουν εύκολα την πραγματικά μεγάλη τους αξία μόνο από τη εμφάνιση.
Από τις εταιρείες που έχω έρθει σε επαφή, θα ξεχώριζα -πάντα σε σχέση με το κόστος τους- τις Sinn, Fortis, Oris, Bell&Ross, Doxa, Eberhard, Omega και φυσικά την Breitling της οποίας το φινίρισμα το θεωρώ απλά κορυφαίο.