Αγαπητέ nin. Στο ποστ μου που βρίσδεται εδώ
http://www.mywatch.gr/index.php?topic=3408.new;topicseen#newέγραψα μερικά πράγματα που απαντούν σε αυτά που, επίσης από το ίδιο ποστ επέλεξες για να με ρωτήσεις. Το γεγονός οτι δεν χρειάζεται να είναι ένα ρολόι "καλή επιλογή", είτε με την έννοια της επένδυσης, είτε με την έννοια της κοινής αποδοχής, το λέει η απλή λογική. Φαντάσου να προσθέσουμε, στην ήδη δύσκολη υπόθεση του νσ ορίσουμε τι είναι συλλεκτικό και το άγχος του αν το Polaris θα πάρει αξία ή όχι και το αν είναι κοινώς αποδεκτό ως καλό ρολόι. Ποιός άλλωστε θα καθόριζε το πόσο αποδεκτό είναι το κάθε ρολόι και τι θα γινόταν αν η τιμή ενός ρολογιού έπεφτε αργότερα; Θα "ξεγινόταν" συλλεκτικό;
Τώρα, αφετηρία του ποστ μου ήταν οτι κάποιος γράφει οτι "Κάθε συλλέκτης, σαν άγραφο κανόνα, πρέπει να περάσει από ένα στάδιο απόκτησης ρολογιών μέχρι να φτάσει να έχει πολύ συγκεκριμένες επιλογές." Αυτό δεν αναρωτήθηκες nin, ποιός το λέει. Και δεν το λέει παρά μόνο αυτός που το υπογράφει, γιατί και ο ορισμός που έδωσε ο director και είναι πάνω-κάτω αυτό που όλοι μας καταλαβαίνουμε με την λέξη συλλέκτης, δεν παραπέμπει στο οτι υπάρχει μόνο ένας τρόπος προσέγγισης μιας συλλογής. Θα μπορούσε δηλαδή κάποιος να είναι συλλέκτης ακόμη και αν δεν έχει ποτέ του πολύ συγκεκριμένες επιλογές. Ξέρω κόσμο που αγοράζει μοντέλα αυτοκινήτων 1:43 Citroen βάτραχο, (τον εαυτό μου), άλλον που αγοράζει μόνο Porsche 911, άλλον που αγοράζει Αμερικάνικα, αλλά ένας φίλος μου που έχει μαγαζί που πουλάει αυτοκινητάκια έχει (ευτυχώς για τον ίδιο) και έναν πελάτη που αγοράζει απ όλα. Είναι λιγότερο συλλέκτης αυτός, επειδή αγοράζει περισσότερα και με αυτή την έννοια παρέβη τον άγραφο κανόνα του persistance;
Επειδή γνωρίζω πολύ κόσμο που έχει αρκετά ή πάρα πολλά ρολόγια, θα σε διαβεβαιώσω οτι υπάρχει μια ανάγκη επίδειξης και "ετικέτας" στην χρήση του όρου συλλέκτης. Ο Θάνος που ανέφερα στο άλλο ποστ είναι από τους μεγαλύτερους συλλέκτες εργαλείων γραφής στον κόσμο και έχει αφιερώσει την ζωή του σε αυτό. Δεν θα έμοιαζε γελοίο να μιλάω εγώ για την "συλλογή" μου, επειδή είχα την οικονομική ευχαίρια να αγοράσω 10 πένες που βρέθηκαν μπροστά μου; Η αλήθεια είναι οτι δεν γνωρίζω τι ρολόγια έχει ο persistance και ίσως να επηρεάστηκα από το γεγονός οτι έγραψε με απόλυτο τρόπο πως φαντάζεται οτι επιλέγουν τα ρολόγια τους όλοι οι συλλέκτες στον κόσμο και από κάτω έγραψε οτι τα δύο νέα αποκτήματα της συλλογής του, θέλει να περιμένεις 5 χρόνια για να τα αποκτήσεις, ενώ για το πρώτο απλά το έχεις σκεφτεί αργά αν θέλεις να το πάρεις τώρα, γιατί είναι 10 χρονών μοντέλο και το άλλο μέσα στο μήνα πας σε όποιον το πουλάει και το παίρνεις. Απο εκεί και πέρα ο καθένας θεωρεί οτι θέλει για τον εαυτό του και όλοι είμαστε καλύτεροι οδηγοί απο τον Schumacher, ως γνωστόν.
Τώρα έχω και πολλά αλάτια σε μύλο για τρίψιμο. Από τις Άλπεις, την Μαύρη Θάλασσα κλπ. Αυτό "μετράει" για συλλογή; Το οτι έχω πολλές χύτρες, εκ των οποίων η μια είναι limited edition;
Εγώ πιστεύω οτι συλλέκτη (εκτός σπανίων περιπτώσεων που "βγάζουν μάτι", μπορεί να σε θεωρούν οι άλλοι, λόγω του γεγονότος οτι μαζεύεις και έχεις στην κατοχή σου πολλά ομοειδή πράγματα. Όχι εσύ τον εαυτό σου από διάθεση να τονίσεις την αγάπη σου για ένα αντικείμενο ή να καμαρώσεις για τα αποκτήματά σου. Διαφορετικά κινδινεύουμε να γίνουμε γραφικοί.
http://www.slashfood.com/2008/10/23/evian-by-jean-paul-gaultier/Φιλικά
Κωστής
ΥΓ. Οι τοποθετήσεις "και εσύ είσαι, αν το θέλεις" "και αυτός είναι, αν το θέλει", δεν θυμίζουν λίγο αυτό που λέμε "Ο γιατρός είπε να σου λέμε μόνο ΝΑΙ"; Εχει νόημα αυτή η "ψυχολογική διευκόλυνση";
ΥΓ 2 Δέχομαι απόλυτα το ύφος της τοποθέτησης του giorgos mg και εδώ συμφωνώ. Αν θέλει ο Megalos ας διευκρινήσει τι θεωρεί "γενικότητες" και που έγραψα για "σταθερούς κανόνες συλλογής"; Αντίθετα απάντησα σε κάποιον που γράφει για "άγραφο κανόνα" εξηγώντας οτι είναι θέμα το πως βλέπει ο καθένας την έννοια "συλλογή" και οτι δεν υπάρχουν προδιαγραφές συγκεκριμένες. Ο καθένας συλλέγει ότι και όπως θέλει. Την αισθητική της αυτοανακύρηξης σε αυλλέκτη σχολίασα και βέβαια όχι όταν γίνεται με χαλαρή διάθεση. Κατά τα άλλα βέβαια ο καθένας έχει το δικαίωμα να βλέπει το σπίτι του για παλάτι, να θεωρεί οτι κάνει καλύτερα όλα τα σπορ από τους επαγγελματίες του είδους κλπ. Στην Ελλάδα είμαστε. Και ως γνωστόν είμαστε όλοι άψογοι Πρωθυπουργοί.
ΥΓ3 Παραθέτω το ποστ μου από το άλλο τόπικ
"Αυτό που δεν καταλαβαίνω εγώ και το ανέπτυξα και στο φόρουμ και στο περιοδικό μου σε ανάλογο άρθρο, είναι γιατί να αποδίδουμε την αγάπη μας για τα ρολόγια και την απόκτηση κάποιων από αυτά στην ιδιότητα του συλλέκτη. Συλλέκτης ήταν και ο Mondani που κατάφερε να μαζέψει μερικές χιλιάδες κωδικούς της Rolex, συλλέκτης είναι και ο γιός της ξαδέρφης μου που μαζεύει χαρτοπετσέτες. Η συλλογή ρολογιών δεν έχει καμία σχέση με υπερκέρδος, ούτε με κοινώς αποδεκτά ρολόγια. Μπορείς αν θέλεις να αγοράσεις τα πιο κακοφτιαγμένα ρολόγια στον κόσμο και να τα χαζεύεις δίπλα δίπλα. Γιατί πολλοί άνθρωποι κολακεύονται να αυτοαποκαλούνται "συλλέκτες", δεν το έχω καταλάβει.
Έχω 15 χειροποίητα παπούτσια του ίδιου κατασκευαστή που θεωρείται ο καλύτερος στον κόσμο και 4 από αυτά δεν τα έχω φορέσει ποτέ. Είμαι συλλέκτης παπουτσιών; Έχω καμιά δεκαριά σπάνιες πέννες. Είμαι συλλέκτης; Και ο Θάνος Ευαγγελίδης που τις έχει σχεδόν όλες (κάπου 9.000) τι είναι;
Ένας από τους σημαντικότερους dealers πολύπλοκων ρολογιών στην Ελλάδα αγοράζει εκατοντάδες μαιμούδες. Είναι συλλέκτης; Ένας από τους πιο πλούσιους Έλληνες αγοράζει απίστευτα ακριβά ρολόγια που δεν φοράει ποτέ και τα παραλαμβάνει από τα καταστήματα χωρίς το λουράκι, για να αποφύγει την οποιαδήποτε φθορά.
Ας χαλαρώσουμε. Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν χιλιάδες ρολόγια και αυτό πράγματι μπορεί να είναι μία συλλογή. Αυτό που αναφέρεις για τα παλιά ρολόγια έχει ένα νόημα. Τα παλιά ρολόγια είναι πιο συλλέξιμα και είναι εύκολο να το καταλάβεις. Είναι το ίδιο να έχεις ένα Sub του 53, ένα του 59, ένα του 63, ένα του 67, ένα του 73, ένα του 80, ένα του 88, ένα του 93, ένα του 2003 και ένα του 2008 και το ίδιο να έχεις 10 καινούργια; Είναι το ίδιο να έχεις το παλιό Polaris με το να πάρεις τώρα το καινούργιο;
Επι πλέον έχεις στο μυαλό σου και "άγραφους νόμους" που είναι για σένα "κανόνας" για κάθε "συλλέκτη". Ο Σουλτάνος του Μπρουνέι που είναι προφανώς ένας από τους μεγαλύτερους συλλέκτες στον κόσμο σήμερα ή ο Henry Graves πριν αρκετές δεκαετίες έχω την αίσθηση οτι αγνοούσαν του κανόνες αυτούς και αγόραζαν (όπως συμβαίνει πάντα) με τον δικό τους τρόπο. Μας διαβάζει πολύς κόσμος και καλό είναι να μην περνάμε την άποψή μας σαν θέσφατο. Δεν είναι κανείς στο μυαλό όλων των συλλεκτών του κόσμου και δεν κερδίζει κανείς τίποτα με το να "παραμυθιάζεται" οτι έγινε συλλέκτης, επειδή αγόρασε μερικά καλά ρολόγια. Αυτά είναι για να τα λένε οι εταιρείες και να πουλούν πιο εύκολα τα ρολόγια τους. Ένας σκαραβαίος του 52 σε καλή κατάσταση είναι συλλεκτικό αντικείμενο. Στην εποχή του ήταν ένα φτηνό αυτοκίνητο και αυτός που το είχε θα προτιμούσε να έχει κάτι άλλο που τώρα έχει πεθάνει. Μία SLR, μια Veyron και μια DBS είναι συλλεκτικές, αλλά αυτός που τις αγοράζει σήμερα δεν είναι συλλέκτης. Είναι πλούσιος."
