Καλησπέρα σε όλους!
Το (μακρινό πλέον) καλοκαίρι του 2010, πραγματοποίησα ένα απωθημένο χρόνων και αγόρασα ένα Rolex. Την εποχή εκείνη το αγόρασα 4.200 Ευρώ μετρητοίς. Είναι το ατσάλινο GMT Master 116710 με μαύρη κεραμική στεφάνη. Την εποχή εκείνη μάλιστα ήταν στα ντουζένια του, καθώς ήταν μόλις 2-3 χρόνια που το είχε βγάλει η Rolex αντικαθιστώντας το κλασσικό πλέον 16710...
Τα χρόνια ωστόσο πέρασαν και κάπου μου έφυγε η κάψα...Λίγο η κρίση, λίγο η αλλαγή προτεραιοτήτων, λίγο το ότι άφησα την έντονη ενασχόληση με τα ρολόγια, με ενοχλεί η ιδέα 6 (πλέον) χιλιάδων Ευρω να κάθονται στον καρπό μου. Όπως επίσης έχει αρχίσει να με ενοχλεί (α) η αναγνωρισιμότητα της εν λόγω μάρκας και (β) ότι το εν λόγω ρολόι παραείναι...όμορφο και..κόσμημα! Με ενοχλούν τα γυαλισμένα links, με ενοχλεί ότι το έχω έννοια, ότι δεν μπορώ να του "πετάξω τα μάτια" σε παραλίες, άμμους και γενικά να το χορταίνω!
Μιας και οι τιμές έχουν εκτοξευτεί, σκέφτομαι μήπως το έδινα και έπαιρνα αν αυτού 2 ωραία ρολόγια των 2-3 χιλιάδων. Λεφτά παραπάνω δεν θέλω να βάλω, ό'τι έπιανα από το Rolex. Σκέφτομαι ότι με τον τρόπο αυτό θα έχω ποικιλία, θα αποκτήσω δυο ρολόγια που και πάλι θα είναι premium, και θα τα φοράω και πιο άφοβα.
Σκεφτόμουν ένα συνδυασμό του τύπου (α) "εργαλείο" καταδυτικό, και (β) κάτι πιο funky και στυλάτο. Για το (α) μου αρέσει πάρα πολύ το Tudor Black Bay Heritage ή το Breitling Superocean Heritage, για το (β) σκέφτηκα κάτι σε Tag Heuer Carrera Calibre 5.
1-2 γνωστοί που το συζήτησα μου είπαν ότι κάνω βλακεία, με την έννοια ότι δίνω κάτι κλασσικό που κρατάει αξία και παίρνω 2 υποδεέστερα προϊόντα που σιγά σιγά θα χάνουν αξία. Δίκιο έχουν, απλά το GMT για κάποιο λόγο δεν μου κάνει πια κάτι. Σας λέω, κάπου άλλαξα προτεραιότητες...Τι λέτε και εσείς??