Και μπλινγκ-μπλινγκ είναι, κι ο δορυφόρος θα το έπιανε άνετα, και βέβαια με υπερκαλύπτει το Ντάτο, κι εννοείται πως θέλω λίγο ανανέωση.
Για το Σαφάρι σε μπρασελέ σέβομαι την άποψη αλλά επειδή τό'χω δοκιμάσει και ξέρω, δε θα το πλησίαζα. Ίσως στην έκδοση του φίλου μου του Τζεφ στη Σιγκαπούρη με το δερμάτινο λουρί, αν το πουλήσει γύρω στα 15-16k ντόπια. Αλλιώς δε βλέπω το λόγο. Σε ΑΡ θα πήγαινα είτε για το RO 202 boutique ed. blue dial (θεικό σχέδιο και ρολόι, σε ηλεκτρίζει πριν το βάλεις στον καρπό), είτε πάλι για ένα RO αυτή τη φορά 41χιλ. σε χρυσή κάσα white dial και δερμάτινο λουρί.
To Daytona είναι safe bet, θα φύγει καλά κι εύκολα (βασικός λόγος που το πήρα). Είναι πανέμορφο και πολύ εντυπωσιακό αλλά δεν θέλω τόσο μαύρο dial, έχω το ασημένιο dial του Dato σε αυτό το χρώμα. Δεν θέλω όλα τα ρολόγια μου να είναι κατάμαυρα μέσα.
Αυτή τη στιγμή η επιλογή είναι Duometre Chrono. Ο άλλος κάτω ψάχνει. Πιθανόν να βρει ένα μέχρι την 2η-3η εβδομάδα του Νοεμβρίου, δεν ξέρω γιατί αυτά στη Σιγκαπούρη δεν κυκλοφορούν ευρέως. Υπάρχουν βέβαια σε σπίτια, και μερικοί από αυτούς που τα έχουν είναι σε τακτική επαφή με ρολογάδες. Οπότε όταν ζητηθεί κάτι, ο ρολογάς κάνει ένα τηέφωνο και στο βρίσκει άμεσα. Οι τιμές είναι στα 25k ντόπια, pre-owned πάντα, είτε για το Moonphase είτε για το Chrono version. Για την ιστορία το εν λόγω Daytona 2 1/2 - 3 ετών στην κατάσταση που το έχω κρατήσει είναι στα 34-35k (για μετατροπές, xe.com).
Από 'κει και πέρα λοιπόν το θέμα είναι τί κάνεις με το δεκάρικο ρέστα. Δεν ξέρω αν αντιλαμβάνεστε, που λέει κι ο φίλος μου ο Χάρης (του αντέγραψα την ιδέα για παροιμία στον τίτλο του νήματος, τον αντιγράφω κι εδώ...)
Το είναι 13.5mm σε πάχος. Είναι λεπτομέρεια αυτό με τη μανσέτα του πουκαμίσου, αισιοδοξώ όμως ότι θα είμαστε ασφαλείς. Ο Πορτογάλος της IWC στα 15.3mm φέρνει πιό πολλές δυσκολίες.
Το Duometre Chrono βγαίνει σε 2 εκδόσεις, με τον 380 και τον 380Α. Η μία έκδοση χρονομετρά 30' και 60' κλπ. Η άλλη μόνο 60' κλπ., από τα λίγα που πρόλαβα να κοιτάξω.
Το Πιαζέ πιό πάνω δεν το σχολίασα, είναι μεν κλασικό μοντέλο στην ιστορία της ωρολογοποιίας αλλά όπως και το ΑΡ Σαφάρι με μπρασελέ δεν μου αρέσει...
