Συζητώντας με φίλο από την Αυστρία για τα μεταχειρισμένα, ρώτησα τη γνώμη του για το γεγονός ότι μερικές ιστορικές μάρκες δεν είναι πια δημοφιλείς και υπάρχει μεγάλη προσφορά και χλωμή ζήτηση.
Μου απάντησε πως ισχύει ότι και στο χρηματιστήριο : "Καλό είναι να αγοράζεις όταν όλοι πουλάνε".
Πιστεύετε ότι ισχύει και στην αγορά μεταχειρισμένων ρολογιών αυτό ή κινδυνεύεις να μαζεύεις κόκαλα;
Σε κάποια σοβαρά άρθρα -μερικά από τα οποία έχω κατά καιρούς παραθέσει- έχω διαβάσει ότι ένας από τους σημαντικούς παράγοντες που προκάλεσαν την αναβίωση της ελβετικής ωρολοβιομηχανίας ήταν η κατά κάποιο τρόπο μαζική ενεργοποίηση συλλεκτών, που κατά τη δεκαετία του '80 άρχισαν να πληρώνουν μεγάλα ποσά για vintage ρολόγια καλών εταιρειών.
Δεν ξέρω κατά πόσο αυτό ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.
Εκείνο όμως το οποίο κανείς μπορεί να πει με σχετική βεβαιότητα, είναι το εξής.
Ότι η αγορά ρολογιών (όπως και κάθε αγορά) έχει τα πάνω της, αλλά θα έχει και τα κάτω της.
Κακώς, έχει καθιερωθεί η πεποίθηση ότι η σχετική αγορά θα έχει εσαεί μόνο "πάνω".
Κάποια στιγμή θα γεμίσει ο κόσμος κόκκαλα.
Εννοείται, από ρολόγια καλών εταιρειών που πληρώνονται ακριβά, ακριβώς λόγω της ιδέας ότι οι τιμές τους θα συνεχίσουν να ανεβαίνουν..
Τα πραγματικά σπάνια και εξαιρετικά κατασκευάσματα της ΥΩ πάντοτε θα κινούνται σε δικό τους κόσμο.