Νομίζω ότι τα δεδομένα του ποδοσφαίρου (όπως & των υπόλοιπων αθλημάτων) αλλάζουν τόσο πολύ ανά 10-15 χρόνια που είναι άτοπο να συγκρίνουμε ποδοσφαιριστές που ανήκουν σε άλλες δεκαετίες.
Δείτε στιγμιότυπα από παλαιολτερους αγώνες με "παίκτες-θεούς" και παίζει να νομίζετε ότι βλέπετε αγώνα σε slow motion.
Tο ποδόσφαιρο (και οι ποδοσφαιριστές) είναι πιο γρήγορο, πιο δυνατό, πιο "στρατηγικό".
Οι άμυνες πλέον δεν κοιτάνε, σκοτώνουν.
Οι επιθετικοί δε βολτάρουν κάνοντας τρίπλες, κάνουν ράλυ με ταχύτητες κοντινές σε δρομείς.
Τι μένει (ίσως) για σύγκριση;
Το μυαλό (βασικότατο στοιχείο για οιποιονδήποτε αθλητή), το ένστικτο, η ικανότητα να "διαβάζει" το γήπεδο, η ικανότητα να "βρίσκει δίκτυα" και φυσικά η ικανότητα να περνάει τον οποιονδήποτε αμυντικό πριν αυτός πάρει χαμπάρι τι έγινε, δλδ. η τρίπλα που τη ΓΟΥΣΤΑΡΟΥΜΕ όσα χρόνια και αν περάσουν.
Σε αυτά, βάσει των ψιλοάθλιων videos που έχουμε δει εμείς, λογικά ο Πελέ μέχρι τώρα δεν έχει ξεπεραστεί....
Αυτό όμως δε σημαίνει ότι αν τον βάζαμε, με τις ικανότητες & το στυλ παιχνιδιού του "τότε", να παίξει σε ένα παιχνίδι του "σήμερα" θα βλέπαμε αυτό που περιμέναμε στο 100%
Για να κάνω πιο απλό τον απίστευτο συλλογισμό μου: είναι σα να συγκρίνεις τον Λεντλ με τον Φέντερερ, τον Λάουντα με τον Σουμάχερ, τον Λεωνίδα (με τους 300) με τον Ρόμελ...
Γνώμη μου πάντα (που αφού είναι δική ΜΟΥ, είναι σωστή).
Sent from my i-phone, using my fingers
