Πέμπτη απόγευμα υπήρχε κενό στο πρόγραμμα εργασίας, οπότε ευκαιρία για χαλαρή βολτούλα. Στο τέλος της βόλτας αποφάσισα να περάσω από ένα γνωστό μαγαζί να πω μια καλησπέρα. Η καλησπέρα έγινε καφές και κουβεντούλα. Η ώρα πέρασε όμορφα και φεύγοντας έριξα μια γρήγορη ματιά στην βιτρίνα. Το μάτι μου καρφώθηκε σε ένα ρολόϊ και η σκέψη μου πήγε σε ένα αγαπημένο πρόσωπο...
Εδώ και μια τριετία προσπαθώ να βρω ένα ρολόϊ που να αρέσει πραγματικά στον πατέρα μου. Έχει δοκιμάσει όλα τα ρολόγια μου και κανένα δεν τον έκανε να βγάλει από τον καρπό του το Ω geneve που φοράει τα τελευταία 35 χρόνια.
Ζήτησα να βγάλουν το ρολόϊ από την βιτρίνα για να το δω. Η κάσα πολύ όμορφη αλλά μικρή...μόλις 36mm. Ίδια ακριβώς διάμετρος με το Ω
Καντράν και δείκτες πολύ όμορφα, με λουμινόβα στις ενδείξεις. Το καπάκι ανοιχτό να βλέπεις τα σωθικά του ρολογιού. Φτωχικά, αλλά τίμια και εργατικά....7S26...
To μπρασελέ κούφιο...έκανε όμως το ρολόϊ ελαφρύ... 50 μέτρα υδατοστεγανότητα, κορώνα στο "4" (ωραία λεπτομέρεια για όσους φοράνε το ρολόϊ χαμηλά)
Δεν το σκέφτηκα δεύτερη φορά. Κουτιά, σφράγισμα εγγύησης κι έφυγα.
Σήμερα το απόγευμα που παραδόθηκε, το χαμόγελο του πατέρα μου ήταν η απόδειξη οτι η επιλογή μου αυτή την φορά ήταν σωστή...Άντε και στο Grand...
Οι φωτό είναι πολύ πρόχειρες μιας και δεν υπήρχε χρόνος για φωτογράφιση...
Φιλικά Γιώργος
