Καλοκαίρι, ντάλα μεσημέρι... Πάει ένας νεαρός πονηρόφατσα στο περίπτερο, όπου έχει μισο-αποκοιμηθεί ο γερο-περιπτεράς:
Ν- Γειά σας!
Π- Ορίστε, τι θες παιδί μου?
Ν- Μου βάζετε ένα κιλό φέτα? Πικάντικη, Παρνασσού αν έχει...
Ο περιπτεράς κοκκινίζει, τρελλαίνεται...
Π- Φύγε απο' δω βρε παλιόπαιδο, πούρθες μεσημεριάτικο να μας κάνεις κάζο!
Ν- Καλά κύριος, συγγνώμη, δεν σε είπαμε και καμπούρη! (φεύγει...)
Περνάει κανα 20λεπτο, ο περιπτεράς πάλι μισοκοιμισμένος, σκάει πάλι ο τύπος, ο περιπτεράς σουφρώνει φρύδια και γυαλίζει το μάτι του...
Π- Τι θες βρε πάλι?
Ν- Ένα κιλό φέτα θέλω, άμα δεν έχει πικάντικη Παρνασσού, βάλτε μου Δωδώνης...
Π- Φύγε από δω ρε τσογλάνι, θα βγώ με τη μαγκούρα να σου σπάσω το κεφάλι!!!
Ν- (φεύγοντας) Σιγά ρε κύριος! Λες και σου σκοτώσαμε τη μάνα! Τσ!Τσ!Τσ!
Περνάει κανά μισάωρο, ο παππούς έχει πιά ησυχάσει... Ξανασκάει μύτη ο νεαρός... Τον βλέπει, γίνεται η φάτσα του βυσσινί, σηκώνει και την μαγκούρα...
Π- Φύγε θα βγώ έξω!
Ν- Όχι, μη! Συγγνώμη! Τσιγάρα θέλω παππού! Μόνο τσιγάρα!
Ο παππούς σωριάζεται πίσω στο καθισματάκι του καχύποπτος λίγο, αλλά ανακουφισμένος...
Π- Τι τσιγάρα θες?
Ν- ...Marlboro, κανονικά, όχι light...
Π- Σκληρό ή μαλακό?
Ν- Μου βάζετε λίγο στην μύτη στο μαχαίρι, να δοκιμάσω κι απ' τα δύο?
......