Kώστα τι καινούργια τοποθέτηση είναι αυτή με την ανάθεση των αποφάσεων στους "ειδικούς που ξέρουν"? Ειλικρινά δεν την αντιλαμβάνομαι. Ειδικά εσύ και ο Θοδωρής δεν είστε τίποτα άνθρωποι εκτός κοινωνίας και πραγματικότητας, μορφωμένοι είστε και μέσα στη ζωή. Αν είναι έτσι να μην τοποθετούμαστε για τίποτα και να μιλάνε οι εκάστοτε ειδικοί. Να μην ψηφίζουμε κιόλας και να βάλουμε μια ολιγαρχία ειδικών να αποφασίζει για τα πάντα.
Ο Δημήτρης το έθεσε σωστά, εδώ τίθεται πλέον θέμα αποποίησης του φυσιολογικού χάρην του αφύσικου-ανώμαλου. Τα παιδιά, ειδικά στα πρώτα χρόνια της ζωής τους, πρέπει να διδάσκονται το ιδανικό και ας μην είναι ιδανική η ζωή. Η οικογένεια είναι πατερας-μητέρα και παιδιά. Για να μην προσθέσω και τους παπούδες-γιαγιάδες είδικά αν κάποιος εκ των δύο αποβιώσει και ο άλλος μείνει μόνος στη ζωή. Χαρακτηριστική η παρακάτω εικόνα από παλαιό αλφαβητάριο της πρώτης δημοτικού όπου στο τραπέζι της οικογένειας κάθονται όλοι μαζί για φαγητό, μαζί και η γιαγιά η οποία δεν είναι παραπεταμένη σε κανένα γηροκομείο, αλλά ζει τα τελευταία της χρόνια με αγάπη και στοργή.

Να βγάλουμε λοιπόν τη φωτογραφία αυτή και στη θέση της να βάλουμε δύο παλιόπ@@@@ς με κραγιόν, σκουλαρίκια και ψηλοτάκουνα να ανασταίνουν δυό αθώες ψυχές...βρε ουστ!!! Μάθαμε τώρα σε μια αρρωστημένη κατάσταση, όπου η κάθε ανωμαλία και το κάθε βίτσιο εξομοιώνεται με το ιδανικό εν ονόματι μιας κακώς εννοούμενης ισότητας.
Φέρνω ένα παράδειγμα για να καταλάβουν όλοι. Οι οικογένειες, σχεδόν οι μισές πλέον, δεν έχουν και τους δύο γονείς μαζί, λόγω των πολλών διαζυγίων. Κι εγώ λοιπόν είμαι μια τέτοια περίπτωση. Τι να κάνω? Να διαμαρτυρηθώ και να πω "μη βάζετε ως ιδανική οικογένεια αυτή με τους δύο γονείς γιατί τα παιδιά μου θα νιώθουν μειονεκτικά" και παρόμοιες μπούρδες? Όχι!!! Η ιδανική οικογένεια είναι αυτή της φωτογραφίας, άλλο αν στη ζωή τα πράγματα δεν έρχονται πάντα αίσια, το ιδανικό όμως παραμένει ιδανικό και προς αυτό πρέπει να στοχεύουμε, όχι μόνο εδώ αλλά και σε όλους τους τομείς της ζωής, αλλιώς τον πάτο θα βλέπουμε συνέχεια και όχι τον ουρανό...