Ωραίο θέμα!
Με έχει απασχολήσει και μένα αρκετά. Πιστεύω ότι πρέπει να βάλουμε ένα ελάχιστο χρονικό όριο ζωής της εταιρείας. π.χ. 50, 75 ή και 100 χρόνια, για να ορίσουμε τη διαχρονικότητα. Εγώ προσωπικά, με αυτό το σκεπτικό, κατέληξα σε Jaeger LeCoultre και Zenith για τις αγορές που έκανα ώς τώρα (και άρχισα να καλοκοιτάζω και τη Rolex).
Το θέμα που μπαίνει βέβαια είναι το πώς μπορείς να πεις ότι μια εταιρεία δεν είναι όπως ήταν κάποτε, όταν οι 2 παραπάνω αλλά και η Omega έχουν εξαγοραστεί και έχουν αλλάξει οι διοικήσεις, οι στόχοι και πιθανώς και οι μέθοδοι των εταιρειών.
Επίσης, θα πρέπει να ορίσεις και το είδος των εταιρειών: αν η π.χ. Fortis δεν κατασκευάζει και τις μηχανές, είναι εταιρεία ρολογιών ή θα πρέπει να ασχοληθούμε μόνο με τους κατασκευαστές μηχανισμών;
Φιλικά,