Η άποψη του Istar είναι ένα παράδειγμα (δεν συμφωνώ 100% μαζί του). Αυτό όμως είναι και το δυνατότερο κομμάτι την δημοκρατίας: Να μπορούν ελεύθεροι άνθρωποι να διαμορφώνουν πολιτική άποψη και πρακτική μέσα από διαφορετικές φαινομενικά ιδέες και απόψεις.
H άποψη μου είναι λίγο περίεργη, το είπα εξάλλου και όταν την έγραψα πίσω ότι είναι αλλού.
Που ήθελα να καταλήξω και εξέθεσα κάπως γενικά την ιδέα μου περι διάλυσης των κομμάτων?
Όταν κάποιος γράφει ή λέει μια πολιτική άποψη υπάρχει πολλή μεγάλη δυσπιστία στις μέρες μάς ότι δεν έχει πολιτικό χρώμα από πίσω.
Να διαλυθεί η ΕΡΤ: Είσαι νέα Δημοκρατία και θες όλα να γίνουν ιδιωτικά
Να μην διαλυθεί η ΕΡΤ: Είσαι βολεμένος στην ΕΡΤ από εποχή ΠΑΣΟΚ είσαι τσιράκι
Nα αγωνιστούν οι άνθρωποι της ΕΡΤ καταλαμβάνοντας το ίδιο το μέσον όπως μπορούσαν να κάνουν και οι εργαζόμενοι του ALTER χωρίς να περιμένουν το αφεντικό να τους πληρώσει: Eίσαι ΚουΚουΕς και κομμουνιστής.
Να μην απολυθεί κανένας και να φύγουμε από το μνημόνιo : Είσαι ΣΥΡΙΖΑ
Να απολυθούν όσοι τα φάγανε και να μπούνε φυλακή: Είσαι Χρυσαυγήτης
ΌΟΟΟΟΤΙ μα ΌΟΟΟΤΙ και να πει κάποιος θα έχει αντιπάλους στην κοινωνία τους δύσπιστους από τα άλλα κόμματα που θα προσπαθήσουν να του κρεμάσουν μια κομματική ταμπέλα.
Τα κόμματα διχάζουν αυτή είναι η θεωρία μου, και καλό να είναι το κόμμα είναι κόμμα τέλος.
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΚΟΜΜΑ, είναι η αφορμή για τον διχασμό και καλό να πάει να κάνει.
Είπα είναι σαν τρομοκρατική οργάνωση να θέλει την παγκόσμια ειρήνη. ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ. Το ένα αναιρεί το άλλο.
Δεν μπορώ δηλαδή με τίποτα σε ένα θέμα να είμαι με την άποψη ΝΔ, σε άλλο θέμα ΣΥΡΙΖΑ, σε άλλο ΚΚΕ, σε αλλό οικολόγος πράσινος?
Να είμαι σωστός δημοκρατικός πολίτης με άποψη για τα κοινωνικά θέματα, να θέλω το καλό όλων και το δικό μου και να θέλω ισονομία, νόμους, φυλακές για αυτούς που δεν είναι νομοταγείς χωρίς να είμαι χουντικός, να θέλω κοινωνικό κράτος χωρίς να είμαι ΠΑΣΟΚ? Αυτό δεν παίζει?
Βέβαια υπάρχει και το τελικό.
Δεν είμαι με κανένα κόμμα: Άντε και γ@#@$σου Istar παλιοανάρχα πάνε να πουλήσεις τα βραχίολια σου μαζί με τον bhop σε κανα πάγκο στο Θησείο.
Δεν θα έγραφα την άποψη μου καθόλου δεν ήταν καν το θέμα στο νήμα για την ΕΡΤ.
Αλλά πείτε την αλήθεια, όσοι γράψατε εδώ,
δεν προσπαθούσατε να μαντέψετε τι κόμμα είναι αυτός που τα γράφει?Το θεωρείτε πλέον defacto ότι όλοι είναι κάποιο κόμμα, δεν υπάρχει δημοκρατία χωρίς κόμματα.
Η πολιτική σταθερότητα επιτυγχάνεται μόνο με κόμματα, αλλιώς δεν γίνεται, μόνο έτσι.
Όπως λέει και αυτός
<![CDATA[<object codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=8,0,0,0" type="application/x-shockwave-flash" data="http://www.youtube.com/v/bFVDbZ5pfes" width="425px" height="350px"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/bFVDbZ5pfes" /><param name="wmode" value="transparent" /><param name="allowScriptAccess" value="never" /><param name="pluginspage" value="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer"></object>]]> Γιατι??
PS: Θα ήθελα πολύ να κάνω και ένα θέμα για την διαμαρτυρία και το μίσος απέναντι στην αδικία και την διαφορά της με τη
χαιρεκακία γιατί τελευταία δεν υπάρχει διαχωρισμός μεταξύ των δύο από αυτά που διαβάζω.
Καλά θα ήταν να ήμασταν όλοι Γκάντι και Χριστιανοί και να γυρνάμε το μάγουλο, να κάνουμε παθητική διαμαρτυρία, αλλά
αφού δεν είμαστε, θέλουμε να τιμωρείται όποιος θεωρούμε ότι μας αδικεί έμμεσα ή άμμεσα και χαιρόμαστε όταν τον βρεί το
κακό. Τι πιο ανθρώπινο ( όχι ανθρωπιστικό, ανθρώπινο )?
Χαιρεκακία από την άλλη είναι όταν δεν έχω καταφέρει κάτι για τον εαυτό μου και φθονώ την εργατικότητα του γείτονα
την καλή του τύχη στη ζωή και αυτά που κατάφερε με την αξία του.
Όχι με αυτά που κατάφερε εις βάρος μου.
