ΚΟΥΙΖ
ΜΟΝΟ για όσους έχουν ακόμα απορίες ως προς το γιατί ΟΛΟΙ αηδιάζουν όταν ακούν το όνομα της δικής τους ένδοξης - ιστορικής - δαφνοστεφανωμένης - ομαδάρας.
Ποιά ομάδα ΚΛΕΒΕΙ, ποδοσφαιρικό τίτλο πρωταθλήματος ΠΑΙΔΩΝ κάτω των 15 ετών, απο αντίπαλη ομάδα - ο τρόπος γνωστός, πάντα υπάρχει ένα πρόθυμο κοράκι που θα σε αφήσει να παίξεις κι ένα μισαωράκι με δέκα και σαν άνθρωπας που είναι, δε θα δει στο 87΄, ούτε αυτός ούτε και ο βοηθός από τα τρία ( 3) μέτρα το καθαρό χέρι πάνω στη γραμμή ( ρε, τι μου θυμίζει, τι μου θυμίζει . .) που αν τιμωρείτο ως προβλέπεται απο τους κανονισμούς που ισχύουν για τους άλλους, θα έστελνε το παιχνίδι των ΠΑΙΔΙΩΝ στην παράταση - την ίδια στιγμή που εν χορώ οι οπαδοί τους, άξιοι γονείς ΠΑΙΔΙΩΝ οι περισσότεροι, έλουζαν τους αντίπαλους ΠΑΙΔΕΣ ποδοσφαιριστές, με συνθήματα πιο εμμετικά κι απο αυτά που χρησιμοποιούν στους αγώνες της μεγάλης τους ομάδας ( έτσι ρε, άμα ξέρεις να ξηγιέσε γαμάτα, λιμανίσια . . . . στα ΠΑΙΔΙΑ . .).
ΕΠΑΘΛΟΝ
Κύπελλον, αργυρού χρώματος, απο επεξεργασμένο έλλασμα χαλυβδόφυλλου, γνήσιον, αυθεντικόν ως και αυτά που εν αφθονία τα τελευταία έτη η εν λόγω ομάς έχει κατακτήσει. ( Σε μεταγενέστερο στάδιο, εξετάζεται το ενδεχόμενο, τρόπαια αυτού του είδους, να απονέμονται στους φίλους της εν λόγω ομάδος και στην ίδια την ομάδα, - χωρίς την εκ μέρους τους -της υποχρέωση διαγωνισμού. Υπολλείπεται η διευθέτηση μικρής έκτασης τεχνικών θεμάτων απο μέρους της Ομοσπονδίας).
Εξ΄ άλλου η συμμετοχή ουδεμίαν αξία έχει . . . για τους αντιπάλλους τους.
ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ
