Και εγώ, παρότι γνωστος αντιολυμπιακός, χάρηκα για την αντροπή και το θέαμα, αλλά ομολογώ ότι δεν φούσκωσα από εθνική υπερηφάνεια επειδή μερικοί εικοσιπεντάχρονοι Έλληνες εκατομμυριούχοι, κέρδισαν σε ένα παιχνίδι με μια μπάλα μερικούς μεγαλύτερους ηλικιακά, Ρώσους εκατομμυριούχους.
Δυστυχώς δεν μπορώ να ταυτιστώ με τον Πρίντεζη, κατά ακριβώς το ίδιο ποσοστό που δεν μπορώ να ταυτιστώ με τον Κιριλένκο ή τον Ντόρσεϋ, ή τον Ντούσαν.
Θάνο, πριν 2500 χρόνια, η επιβράβευση για τη νίκη ήταν ένα κλαδί ελιάς...
Όταν μιλάμε για συμβόλαια εκατομμυρίων και σπόνσορες και διαφημίσεις, η εθνική υπερηφάνεια πάει περίπατο.