αν πλεον φτασαν στην αθηνα με το καλημερα να κανουν 25% σε ενα ρολοι που βγαζουν 35% σε λιγο θα δουμε το φαινομενο του παζαροπουλου να κλεινουν το ενα μετα το αλλο και στο τελος θα μεινουν 1 -2 μεγαλοι και δεν θα κανουν τιποτα γιατι θα ειναι μονο αυτοι οτι με χαλαει .
Φίλε Λευτέρη στο είπα και χθές.Εξαρτάται πως αντιλαμβάνεται ο καθένας το κέρδος.Θα σου φέρω ένα παράδειγμα για να καταλάβεις τί εννοώ.
Στη Ν.Σμύρνη που μένω υπάρχει ένα πολύ γνωστό ζαχαροπλαστείο το οποίο φτιάχνει απίστευτα γλυκά.Το λέω και μου τρέχουν τα σάλια.Ο συγκεκριμένος λοιπόν είχε τις πάστες 3,30€/τμχ.Πριν λίγο καιρό,λόγω της κατάστασης που επικρατεί,αποφάσισε να ρίξει τις τιμές του και τις έβαλε 2,50€/τμχ.
Προχθές που πήγα να αγοράσω,φτάνοντας στο ταμείο,με ρωτάει:
-Με παραδέχεσαι;
-Γιατί να σε παραδεχτώ,του απαντάω
-Τις έβαλα 2,50€,μου λέει.Καλύτερη τιμή δεν υπάρχει στην αγορά.
-Όχι ρε μάστορα,δε σε παραδέχομαι γιατί η πάστα σου στοιχίζει με το ζόρι 0,30€ και την πουλάς 2,50€.Πανάκριβος είσαι και πάλι,του απαντάω.
-Αν εγώ δεν έχω το κέρδος που θέλω,του χρόνου δε θα με βρείτε εδώ.Το κλείνω το μαγαζάκι,μου είπε.
Συγχώρεσέ με για το παράδειγμα,μπορεί να μην είναι και το πιο εύστοχο,αλλά αντικατοπτρίζει τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν οι περισσότεροι έμποροι.
Ο ένας έχει την υπομονή να χτίσει το όνομά του,την επιχείρησή του και σε βάθος χρόνου να φτάσει στο επιθυμητό επίπεδο.Γι αυτό δεν τον νοιάζει αν βγάλει μόνο 5% ή 10%,όπως λες.Βλέπει πιο μακριά,γιατί αγαπάει αυτό που κάνει.
Ο άλλος,όπως ο ζαχαροπλάστης της ιστορίας,θέλει εν μια νυκτί να γίνει Ωνάσης.Ε,δε γίνεται αυτό,πώς να το κάνουμε;Ακόμα κι αν γίνει είναι κάτι πολύ εφήμερο.Easy come,easy go που λένε και οι Εγγλέζοι.
