Γιώργο, από κοντά είδαμε κι άλλα προχωρημένα... Να έβλεπες το λουρί... Από πάνω ξυρισμένο, εμποτισμένο και επεξεργασμένο καστόρι (μούρλια μιλάμε), ειδικές ραφές, κι από κάτω σε πιο σκούρα απόχρωση δέρμα ειδικά επίσης επεξεργασμένο για να μην ποτίζει... Ο άτιμος ο Ιταλός, από τα περιφερειακά ως και το κυρίως πιάτο πολύ μερακλής! Αλλά το καντράν, κι ας έχανε το μέρος σε φυσικό φωτισμό που ήταν βράδυ, μας "σκότωσε"... Ο ψηλός, που καθόταν δίπλα μου εκείνη την ώρα, διόρθωσε τον Κωνσταντίνο, ο οποίος έλεγε "...πολύ βινταζιά..." και του λέει (...Όχι αγόρι μου! Αυτό είναι Υπερ-βινταζιά...!). Με κάποιες "λεπτομέρειες" ένα τόσο απλό σχέδιο -στο σύνολό του- κάνει καμμιά φορά τα υπόλοιπα να φαίνονται απλές οδοντόκρεμες! Μιά κατηγορία μόνο του φίλε...
