Είχα την ευκαιρία να γνωρίσω τον σημαντικό αυτόν ΑΝΘΡΩΠΟ στα πρώτα χρόνια της σταδιοδρομίας του, στις αρχές της δεκαετίας του '60, όταν νοίκιασε μια μονοκατοικία και έζησε για μικρή περίοδο στη γειτονιά μου (στο πατρικό μου στη Δάφνη-Άγιος Ιωάννης Βουλιαγμένης). Μου είχε κάνει μεγάλη εντύπωση ο απλός και λαϊκός χαρακτήρας του, η ευγένεια και η καλοσύνη στην κουβέντα που άνοιγε με τον καθένα στο δρόμο, αν και ως "ηθοποιός", έστω και σε ρόλους κομπάρσου, εκείνη την εποχή, θα μπορούσε να έχει σηκωμένη λίγο τη μύτη, όπως πολλοί άλλοι, την ίδια περίοδο.
Παρά τις ανεπιτυχείς προσπάθειές του για κινηματογραφικές επιχειρήσεις, κράτησε μέχρι το τέλος, πριν από την τελευταία περιπέτειά του, το τεράστιο "ύψος" του και άφησε σε όλο τον ελληνισμό, σε όλη τη γη, μια απίστευτη κληρονομιά ...
Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει ...
Θα τον θυμόμαστε όσο ζούμε ...
