Φίλε Γιάννη έχεις απόλυτο δίκιο σε αυτά που γράφεις και πολύ πετυχημένη η αναγωγή στην φωτογραφία και το πορτρέτο.
Η δική μου άποψη είναι η εξής :
Το quartz έχει μέσα του μια ανεξαρτησία σαν ρολόι (τουλάχιστον όσο διαρκεί η μπαταρία του ή η φόρτισή του), είτε το αφήσεις για μια ώρα είτε για έξι μήνες, θα σε περιμένει εκεί και το μόνο που ίσως χρειαστεί, να είναι η διόρθωση της ημερομηνίας.
Το μηχανικό από την άλλη είναι κάτι που συνδέεται πλέον άρρηκτα μαζί σου, δεν μπορείς να το παρατήσεις απλώς και να πας μετά από 15 ημέρες π.χ. να το φορέσεις και να φύγεις. Θέλει την προσοχή σου, θέλει να μοιραστείς μαζί του την ενέργειά σου για να το κρατάς στη ζωή, είναι τελείως διαφορετική η φύση της σχέσεως αυτής. Και σε ανταμοίβει για όλα αυτά, χαρίζοντάς σου έναν υπέροχο ήχο και μια μοναδική θέα (όχι πάντα) της δικής του καρδιάς σε λειτουργία.
Από εκεί και πέρα, ο καθένας ανάλογα με τα γούστα του, τον τρόπο ζωής του, τις απαιτήσεις του κάνει τις επιλογές του...
Παναγιώτης