Γεια χαρά παιδιά.
Ομολογώ οτι σας βρήκα τυχαία από αναζήτηση στο google και παίρνω το θάρρος να σας απευθύνω το λόγο σε ένα μεγάλο δίλημμα που μου έχει δημιουργηθεί.
Η σχέση μου με τα ρολόγια ήταν πάντα πολύ καλή και από την στιγμή που φόρεσα το πρώτο μου ορολόι στα μέσα περίπου των 90's αναπτύχθηκε μία σχέση εξάρτησης! Δε μπορώ χωρίς ρολόι στο χέρι μου! Είναι αναπόσπαστο κομμάτι μου και νιώθω σαν να μη φοράω σώβρακο χωρίς αυτό στον καρπό μου!
Το πρώτο μου ήταν ένα swatch πλαστικό το οποίο έσπασε κάποια στιγμή από την κακομεταχείριση στο σημείο που έμπαινε το λουράκι. Το ρολόι το κρατάω ακόμα για συναισθηματικούς λόγους και παρόλο που έχει μείνει μία κάσα λειτουργεί ακόμα μετά από μία 15ετία περίπου! Αθάνατο! Κατόπιν στο λύκειο αγοράζω πάλι ένα swatch αυτή την φορά ασημένιο με δερμάτινο μπλε λουράκι και κάπου στα 3 χρόνια μετά απο σφοδρό χτύπημα μία τεράστια χαρακιά αφήνει μόνιμο σημάδι στο καντράν....
Συνέχεια στο πανεπιστήμιο με έναν χρονογράφο nautica αξίας εκατό χιλιάδων δραχμών το έτος 2000. Το 2007 μετά από αλλαγή μπαταρίας μέσα σε μιά μέρα πάω να ρυθμίσω την ώρα και τσουπ δε λειτουργούν οι δείκτες. Έσπασε ο μηχανισμός μου είπανε από την περίοδο αχρηστίας που έμεινε χωρίς μπαταρία(ένα χρόνο περίπου ένεκα απρόσμενου δώρου ενός seiko chronograph quartz).
Μαλακία του ωρολογά μυρίζει (πολύ μεγάλη σύμπτωση να χαλάσει την μέρα που κάποιος άλλαξε την μπαταρία...) αλλά ας απαντήσουν οι γνώστες εδώ πέρα αν ένα ρολόι με ένα χρόνο αδούλευτο χαλάει... τέλος πάντων.
Αυτή την εισαγωγή την έκανα για να σας δείξω οτι το ρολόι παίζει πολύ σημαντικό ρόλο για μένα. Αυτήν την στιγμή επειδή έχω βαρεθεί το seiko φοράω ένα ρολόι μάρκας ρούχων
Simon Carter! Πάμφθηνο αλλά μου αρέσει τρελά. Είναι το ρολόι μεταβατικό στάδιο όπως το ονομάζω για την επερχόμενη αγορά ένός άλλου καλού ρολογιού που θα με συντροφέψει για χροοοοοοόνια.
Το θέμα είναι οτι ποτέ δε ξόδεψα πολλά για ρολόγια. Θεωρούσα οτι κάποια στιγμή θα έπαιρνα ένα καλό seiko που τα χω άχτι αλλά όταν είδα οτι τα kinetic που με ενδιαφέρουν κοστίζουν 700 με 900 ευρώ αποφάσισα να στρέψω την προσοχή μου στο πολυπόθητο Omega seamaster με το μπλε καντράν. Ονειρο ζωής θα λεγα από την πρώτη φορά που το αντίκρισα.
Ξεκινάω να ρωτώ τιμές για το αυτόματο και ειλικρινά αδυνατώ να χαλάσω τόσα χρήματα, μου φαντάζει εξωπραγματικό ,μη βαράτε οι paneraiάκηδες! Το quartz της σειράς αυτής επόμενος στόχος. Θα θελα να ρωτήσω εάν κανείς ξέρει κάποιο μαγαζί στην Αττική που να κάνει καλές τιμές και όσο ιερόσυλο και αν ακούγεται αν αξίζει να πάρει κανείς αυτό το ρολόι στην quartz έκδοση.
Ψάχνοντας από δω και από κει βρήκα ΚΑΙ το legend diver της longines εντελώς τυχαία στο διαδίκτυο και μου κέντρισε πάρα πολύ το ενδιαφέρον! Για τα λεφτά του αξίζει; Λογικά ναι θα μου πείτε απλά επειδή είναι από τα πιο φθηνά αυτόματα αναρωτιέμαι για τον μηχανισμό του. Γιατί αυτή η διαφορά με το seamaster;
Δε θα θελα να σας βάλω στο δίλημμα μίας άτυπης κόντρας γιατί θα ναι σαν να συγκρίνω μήλα με αχλάδια ,απλά θέλω να ακούσω γνώμες για τα παραπάνω και αν έχετε κάποια άλλη πρόταση σε αυτά τα χρήματα. Το ρολόι γενικά δε θα θελα να πέσει κάτω απο τα 42mm κάσα.
Απλά η αγορά αυτή ξεφεύγει πολύ για τα δεδομένα μου και λογικά θα ναι ρολόι ζωής αυτό που θα αγοράσω και θα θέλω να το φοράω για αρκετά χρόνια οπότε απλά αναρωτιέμαι αν αξίζει η αγορά ενός εκ των δύο.
Σας ευχαριστώ προκαταβολικά για τον χρόνο σας.
