Πριν λίγες ημέρες ηρθε στα χέρια μου προς ανακατασκευή ένας χρονογράφος SEIKO. Ηταν αρκετα ταλαιπωρημενος μιας και ολα αυτα τα χρονια δεν τον ειχαν φροντισει οπως πρεπει.
Στην αρχή μιας και ο κάτοχος δεν τον χρησιμοποιούσε προθυμοποιήθηκα να τον αγοράσω εγώ. Μάταια. Είχε κολλήσει στο όχι. Βρε καλό μου βρε χρυσό μου. Βλέπεις είχε δει την ανακατασκευή που είχα κάνει σε έναν κοινό μας φίλο και πελάτη μου.
Και μου φανερώνει τον λόγω.
Το είχε κάνει δώρο ο πατέρας του όταν ήταν 15 χρονών. Σήμερα ο πελάτης είναι 48. Θέλει λέει να του θυμίζει όταν το κοιτάει τα νιάτα του.
Μιας και το ρολόι αυτό κουβαλάει τόσες αναμνήσεις έπρεπε να το προσέξω ιδιαίτερα. Για αυτό και εγώ έβαλα όλη μου την τέχνη και ελπίζω να αρέσει.
Και επειδή εδώ μέσα υπάρχουν πολλοί θαυμαστές της μάρκας αυτής ιδού το αποτελεσμα.

Uploaded with
ImageShack.us
Uploaded with
ImageShack.us
Uploaded with
ImageShack.us
Uploaded with
ImageShack.us
Uploaded with
ImageShack.us