Αγοραζω ρολογια επειδη μου αρεσουν. Οχι απαραιτητα ακριβα, οχι απαραιτητα με καποιο εξεζητημενο μηχανισμο, καμμια φορα quartz, χωρις καποιο ακριβο/εξωτικο/"διαστημικο" υλικο. Φυσικα και θαυμαζω εναν ομορφο μηχανισμο σκεπτομενος ολη τη διεργασια που γινεται μονο και μονο για να κινηθουν μερικοι δεικτες, κατι που ακουγεται τοσο απλο αλλα δεν ειναι, ομως δεν θα τα βαψω μαυρα αν δεν μπορω να παρω καποιο ρολοϊ που θελω (τοτε θα ειχα αυτοκτονησει καταραμενε Richard Milles
)
Εχω φιλους που με πειραζουν συχνα για την επιθυμια μου να αποκτησω ενα ακομη ρολοϊ (ποσα χερια εχεις? τι να το κανεις κι αλλο,εχεις τοσα) μα δεν νομιζω οτι ειναι κατι παραλογο το να αγορασεις κατι που σου αρεσει εφοσον εχεις την οικονομικη δυνατοτητα να το κανεις. Δεν θα δεχομουν να στερηθω εξοδους με φιλους, να μην αγορασω δωρο σε καποιο ατομο που αγαπαω, να μη παω εκει ή παραεκει για να κανω οικονομια και να αγορασω ενα ρολοϊ, οσο ωραιο και να ειναι μαλλον θα αισθανομουν θλιψη για οσα εχασα απο τη ζωη μου προσπαθωντας να το αγορασω. Αν τα ειχα κανει αυτο τοτε θα ημουν ΜΑΝΙΑΚΟΣ αλλά μαλλον θα ημουν και άλλα πολυ χειροτερα σαν ανθρωπος.
Ποσο ανθρωποι θα αισθανομασταν αν λεγαμε "Δεν θα ειμαι ποτε χαρουμενος στη ζωη μου αν δεν αποκτησω το Tade SuperDuper Automatic" ;
