Έχω ένα καλό ή κακό, είμαι ελαφρύς χομπίστας σε πολλά πράγματα, υπολογιστές, μηχανές, μοντελισμό, αθλητισμό και τόσα άλλα. Με κανένα δεν ασχολούμαι βαθιά, σε κανένα δεν είμαι "κορυφή",λίγο από όλα και το διασκεδάζω. Τα ρολόγια είναι ένα από αυτά.
Τα ρολόγια μου άρεσαν από μικρό, όλα τα ρολόγια, τα περιεργαζόμουν, τα χάζευα με τις ώρες στις βιτρίνες. Απο παιδί ήθελα ένα οmega, πίστευα ότι όταν το πάρω, θα τελειώσει η ιστορία. Όταν πια μετά από 20 χρόνια το πήρα, κατάλαβα ότι δεν θέλω να το φοράω συνέχεια, γιατί θα το χτυπήσω καμμιά μέρα άσχημα και μετά θα πεθάνω. Θέλω να το δώσω στο παιδί μου κάποτε και θέλω να είναι σε καλή κατάσταση. Κάπου εκεί μπήκα στο forum και, σε συνδυασμό με το ίντερνετ, απέκτησα την ευκαιρία να δω εκατοντάδες κομμάτια που ποτέ δεν είχα δει σε βιτρίνες.Έτσι άρχισε η κατρακύλα. Δεν ησύχασα αγοράζοντας ένα ακόμη καθημερινό ρολόι, συνέχισα να κοιτάω, να διαβάζω και να διαλέγω μέσα στα οικονομικά μου πλαίσια. 2 χρόνια μετά το Omega έχω 3 ακόμη ρολόγια, μάλλον φτηνά αλλά πολύ προσεκτικά διαλεγμένα, τα οποία λατρεύω.
Αυτήν τη στιγμή πιστεύω ότι δεν θα αγοράσω άλλο, αλλά επειδή το έχω πει αυτό τρεις φορές ως τώρα, αμφιβάλω. Όσο υπάρχει ο τρόπος να βλέπεις καινούργια πράγματα, τόσο σου δημιουργούνται ανάγκες.
