Το παρακάτω κομμάτι αντιπροσωπεύει για εμένα το απόλυτο ‘grail watch’ και ομολογουμένως μου απορρόφησε απίστευτο χρόνο τόσο για να βρεθεί αλλά ακόμη περισσότερο όσο για να γίνει όπως το βλέπετε σήμερα...
Το ‘όραμα’ ήταν να βρεθεί (ή να μετατραπεί) στην καλύτερη δυνατή κατάσταση, ένα Speedmaster Professional
ακριβώς σαν εκείνα που αγόρασε η NASA τον Δεκέμβριο του 1968 και τα οποία χρησιμοποιήθηκαν μεταξύ άλλων στην προσσελήνωση του Ιουλίου της επόμενης χρονιάς.
Πρόκειται λοιπόν για ένα Omega Speedmaster Professional 145.012-67 ‘Michael Collins’ με τον θρυλικό πλέον cal. 321 (προέλευσης Lemania φυσικά) στα 18.000bph και 17 jewels.
To συγκεκριμένο κομμάτι ανακατασκευάστηκε πλήρως στο vintage τμήμα της Omega στην Ελβετία με αποκλειστικά καινούρια και
απολύτως period correct ανταλλακτικά κάποια από τα οποία τους προμήθευσα εγώ ο ίδιος (τι σου κάνει ο φτωχός ερασιτέχνης...) διότι αυτά που εκείνοι πλέον διαθέτουν είναι New Old Stock και σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις διαφορετικά από αυτά που ‘φορούσε’ αρχικά το ρολόι (βλέπε Tritium dial, στεφάνη με την σωστή γραμματοσειρά κτλ).
Αν και ομολογουμένως δεν είχα μέχρι τότε καμία σημαντική λόξα περί
απόλυτης αυθεντικότητας, αποφάσισα στην πορεία ότι ένα ‘grail watch’ πρέπει να είναι όσο πιο άψογο γίνεται (καλά να πάθω λοιπόν...)
Το ρολόι απέκτησε επομένως μετά την ανακατασκευή, πλήρη εργοστασιακή εγγύηση ενώ τεσταρίστηκε επανειλημμένα στις 3 atm χωρίς κανένα πρόβλημα (αυτό κι αν είναι αδιανόητο για vintage κομμάτι 41 ετών...).
Παράλληλα το πιστοποιητικό της Omega που χορηγήθηκε (δωρεάν στην περίπτωσή μου, μάλλον με λυπήθηκαν αφού συνειδητοποίησαν ότι κόντευα να στήσω σκηνή στα κεντρικά της Omega Ελλάδος...) αποκάλυψε ότι βάσει serial numbers, το συγκεκριμένο Speedmaster κατασκευάστηκε ακριβώς 3 εβδομάδες πριν από το ρολόι του μεγάλου Michael Collins που ήταν μεταξύ άλλων και ο module pilot του Απόλλωνα 11 ενώ ήταν ο μόνος που δεν προσσεληνώθηκε (αυτό κι αν ήταν ήττα...).
To αυθεντικό αυτό (και
ανεκτίμητο σήμερα) Speedmaster, εκτίθεται πλέον στο Smithsonian Institute ενώ το serial number του έχει επανειλημμένως δημοσιοποιηθεί.
Τα bracelets που φορούσαν τα Speedmasters εκείνη την εποχή αποτελούν από μόνα τους ιδιαίτερο κεφάλαιο μελέτης, μπορώ πάντως να σας διαβεβαιώσω ότι τα τελευταία (τέλη 1968 - αρχές 1969) cal. 321 όπως αυτό, ‘φορούσαν’ συνήθως τον (σήμερα αδικαιολόγητα ακριβό IMHO) ‘stretch’ 1039 με 516 endpieces (20mm) ενώ συνηθισμένος είναι και ο (λίγο μεταγενέστερος) ‘solid link’ 1171 με 633 endpieces (20mm).
Στην περίπτωση μου επιλέχθηκε ο σημαντικά πιο σπάνιος (ο μαζοχισμός συνεχίζεται...) 1116 με 575 endpieces (20mm) που άρχισε να χρησιμοποιείται από το 1968 και μετά και ο οποίος είναι ο πρώτος ‘solid link’ bracelet για το Speedmaster Professional.
Το δε Velcro που φαίνεται στις φωτογραφίες, αποτέλεσε το ‘κερασάκι’ σε ένα Project που μου πήρε πάνω από δυόμισι χρόνια (αγορά, εύρεση ανταλλακτικών, ανακατασκευή του ρολογιού) όντας πιστή replica του original NASA (βάσει του πρωτοτύπου blueprint, εκτός από το μήκος του φυσικά) και είναι φτιαγμένο από κάποιον (εκτός Ελλάδος) ο οποίος διαθέτει ένα original NASA Velcro strap!
Παρεμπιπτόντως, το τελευταίο γνήσιο NASA Velcro που ‘πέταξε’ στο διάστημα, πουλήθηκε πρόσφατα σε δημοπρασία έναντι $23.000 εάν θυμάμαι καλά...
Enjoy!
X
