Δέχομαι πολλέ πιέσεις από τον περίγυρο (γυναίκα, γονείς, πεθερικά) για να προσπαθήσω μέσω ΑΣΕΠ. Για την ώρα δεν το σκέφτομαι, αν αυτήν τη στιγμή ήμουν δημόσιος υπάλληλος, δεν θα ήμουν σε αυτό το forum να κοιτάω ρολόγια και να ελπίζω ότι στο κοντινό μέλλον, κάποια στιγμή, μπορεί και να δώσω €5000 για ένα ρολόι. Απλά δεν θα έφταναν.
Όταν έδινα με την γυναίκα μου για ΑΣΕΠ ευχόμουν-αν έπρεπε να περάσει μόνο ένας μας-να τα καταφέρει η γυναίκα μου, όπως και έγινε. Εγώ την πάλεψα, την παλεύω και θα συνεχίσω να την παλεύω (είμαι ιδιωτικός υπάλληλος) , μήπως και συνεχίσω να φέρνω κάτι παραπάνω στο σπίτι. Τώρα αν στο μέλλον δεν τα καταφέρω, το κοιτάω το ΑΣΕΠ.
Αν τώρα ΑΥΡΙΟ μου έφερναν τον διορισμό στην πόρτα μου, για την πόλη όπου μένω, έχω την εντύπωση ότι και πάλι θα τον απέρριπτα. Δεν το παίζω στέλεχος, δεν γουστάρω την πίεση που τραβάω στη δουλειά, δεν χαίρομαι με τα 11ωρα που χτυπάω,δεν θεωρώ τους Δ.υπαλλήλους τεμπέληδες αλλά, τουλάχιστον για εμένα, δουλειά=χρήμα. Και, για την ώρα, πάω όπου έχει τα πιο πολλά.
