Αυτό το ταπεινό Sportura Kinetic Auto Relay,
-το οποίο μου έκανα δώρο όταν πέρασα ένα πολύ δύσκολο μάθημα κατά την θητεία μου στο Πανεπιστήμιο(κάθε φορά που έφευγα απ'την σχολή μου, το χάζευα στην βιτρίνα του κοσμηματοπωλείου και (σαν άλλος Δημήτρης

, πολλά χιλιόμετρα μακριά) του/μου έδινα την υπόσχεση πως θα βρεθεί στον καρπό μου)-
αυτό λοιπόν το Seiko
-το οποίο είναι υπεύθυνο για την "αρρώστια" (την Seikίτιδα ντε!) που κόλλησα και βρίσκομαι στην παρέα σας "άρρωστος" μεταξύ "αρρώστων"-
με συνόδευσε και κατά την στρατιωτική μου θητεία χωρίς να βγεί από το χέρι μου ούτε λεπτό! Όπως καταλαβαίνετε ήταν αυτό που μετρούσε τις ώρες της σκοπιάς (3 ή 3+1/2 παρακαλώ), τα λεπτά διαλείμματος μέχρι να ξαναπάρω τηλέφωνο την κοπελιά μου

και κανα δυό φιλαράκια!
Παρόλο που πέρασαν αρκετά χρονάκια δεν το παρόπλισα όμως...... και του δίνω την τιμητική όταν έχω αγγαρεία-δουλειά ακόμα και σήμερα (βάψιμο, σκάψιμο, κλάδεμα .....)!
Με δυό λόγια..... σκυλί!

Φιλικά,
Γιώργος