Swatch. Πλαστικό. Παρέδωσε πνεύμα μετά από ανελέητη χρήση.
Στη σκοπιά στα Βρυσικά Διδυμοτείχου, ένα Τάγμα Μηχανικού εκεί πέρα, δεν θυμάμαι ποιο, σειρά 239/95ΣΤ' ΕΣΣΟ, καίγαμε κατσαρίδες οι οποίες έφταναν τα 12 εκατοστά, αφού βέβαια πρώτα είχαμε δώσει ομηρικές μάχες με τα κουνουπόπτερα που σε τσιμπούσαν πάνω από την παραλλαγή.
Στην έξοδο, βουρ για το καφενεδάκι του κυρ-Παύλου. Μπλε τραπεζάκια, ψάθινες καρέκλες και δυνατή ρετσίνα. Τόσο δυνατή που μετά από λίγα ποτηράκια, οι απατηλές ζωγραφιές στην πυροκόκκινη πήλινη καράφα σχεδόν ζωντάνευαν και γεννούσαν συναισθήματα για τα ερχόμενα ζεστά καλοκαίρια, σε αυλές με κληματαριές με άφθονο γλυκό καρπούζι στο τραπέζι ή σε παραλίες "μαγικές, με αραπίνες μαύρες, ερωτιάρες".
VVL, Grecellin, "Ζήτω ζήτω το Μηχανικό" και σεις;
