Όλοι οι λαοί έχουν τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματά τους. Νομίζω ότι αυτό που μας ενοχλεί πιο πολύ στην κακή συμπεριφορά του Έλληνα είναι ότι είμαστε και εμείς Έλληνες και μας αφορά και μας εξοργίζει. Όταν βλέπεις έναν ξένο να συμπεριφέρεται άσχημα ενοχλείσαι λιγότερο ή καθόλου γιατί υπάρχει μια αποστασιοποίηση ή και μια ικανοποίηση ότι εμείς είμαστε καλύτεροι.
Τον σύγχρονο Έλληνα τον περιέγραψε πολύ καλά σε δύο στίχους ο Σαββόπουλος:
"Κείνο που με τρώει, κείνο που με σώζει, είναι που ονειρεύομαι σαν τον Καραγκιόζη.."
Αν βασικό ελάττωμα του σύγχρονου Έλληνα είναι η υπερβολή, η οποία μετατρέπεται και σε πλεονέκτημα γιατί η υπερβολή στην καλή της έκφανση είναι η γενναιοδωρία, το φιλότιμο, ο ηρωισμός κλπ, τα οποία δεν έπαψαν να είναι χαρακτηριστικά του Έλληνα ακόμη και σήμερα, τα μεγάλο ελάττωμα των κατοίκων της κενωτικής Ευρώπης είναι η υποκρισία. Θυμάμαι στο αεροπλάνο για την Γενεύη δύο Ελβετίδες που είχαν "φρικάρει" από τις εικόνες του λιονταριού στον Εθνικό Κήπο και την γενικότερη συμπεριφορά των Ελλήνων στα ζώα και με ανάγκασαν να τους θυμίσω ότι το υπέροχο foie gras στην χώρα τους το παρασκευάζουν βασανίζοντας πάπιες.
Έλεγε κάποτε ο ΚΥΡ, ότι ο Έλληνας είναι ένα κοκτέιλ από σαμπάνια, απόνερα, εξαιρετικό κρασί, σκατά, πετρέλαιο, πίσσα, χυμό πορτοκάλι, δηλητήριο.... Το περίεργο είναι ότι το κοκτέιλ αυτό πίνεται και είναι υπέροχο...
Ο Φρέντυ Γερμανός είχε γράψει ότι όλοι οι λαοί έχουν ένα τρόπο να αναγνωρίζονται μεταξύ τους στην Νέα Υόρκη. Οι Γάλλοι κυκλοφορούν με την Monde παραμάσχαλα, οι Άγγλοι πίνουν το τσάι τους στις 5 ακριβώς σε αγγλική τσαγιερία κοκ. Οι 'Έλληνες έχουν την μούντζα. Το περίεργο, συμπλήρωνε, είναι ότι κανείς από τους υπόλοιπους λαούς δεν δίνει συνέχεια στην γνωριμία με τους πατριώτες του. Ενώ ο Έλληνας θα ξεκινήσει από την καθιερωμένη μούντζα στο φανάρι, αλλά μετά θα γίνει συνέταιρος, κουμπάρος, αδερφός με τον πατριώτη του που γνώρισε στην ξενιτιά...
Αλήθεια βέβαια είναι ότι στην Ελλάδα η κακή συμπεριφορά και η αλητεία, εκλαμβάνεται από μεγάλη μερίδα σαν "μαγκιά", "έκφραση ελευθερίας", "λεβεντιά". Αυτό κάνει τον Έλληνα να μην διστάζει να φερθεί άσχημα, γιατί οι άλλοι θα πουν "Ωραίος, ο μάγκας". Είναι εντελώς διαφορετικές και οι κοινωνικές δομές. Ο Γάλλος υπάλληλος στην συλλογή σκουπιδιών διασταυρώνεται στον δρόμο στις 5 το πρωί με το άλλο όχημα του Δήμου και λέει στον συνάδελφό του: "Καλημέρα σας κύριε Yves. Τι κάνετε; Πως είναι η οικογένειά σας;" (άσχετα με το πόσο τον εκνδιαφέρουν όλα αυτά και τι σκέπτεται μέσα του). Ο Έλληνας μεγαλο...... (προσθέστε ότι θέλετε: δικηγόρος, γιατρός, βουλευτής, υπουργός, επιχειρηματίας) βλέπει τον συνάδελφό του σε κοσμική εκδήλωση και του λέει: "Που είσαι ρε α..,.ίδι; Σε έχασα. Σε φάγαν οι γκόμενες ρε κω..γερε. Τι τις θες αφού δεν σου σηκ...ται;"
Άλλο θέμα είναι η αμφισβήτηση του άλλου. Σιγά τον Πικάσο. Ο ανιψιός μου να δεις τι ζωγραφιές κάνει.... "Η Κάλλας (μου είπε κάποτε ταξιτζής) δεν είναι αληθινή. Τραγουδάει για τους πλούσιους μουσική που δεν έχει καμία σχέση με τον λαό"
Είπαμε όμως. Θα ήθελε κάποιος να είναι Ελβετός, Νορβηγός ή Φιλανδός;
Φιλικά
Κωστής
