Εγώ όταν μου συμβαίνουν κάτι τέτοια,αποφεύγω να κοιτάξω στο ρολόι αμέσως αν έπαθε κάτι....
Το κοιτάω συνολικά μετά από ώρες η και μέρες....και έτσι "χαλιέμαι" λιγότερο....είναι ένα ψυχολογικό τρυκ που έχω ανακαλύψει,και σε μένα τουλάχιστον λειτουργεί....Το ίδιο κάνω και με το αμάξι μου...
Προσφατα σε μια μανουβρα βρήκα σ ένα πεζούλι στο μαρσπιέ και δεν κατέβηκα κάτω να δω τι έχει....το είδα την άλλη μέρα και πόνεσε κάπως λιγότερο...

Πριν λίγο καιρό ήμουν στη Νέα Υόρκη και φόραγα το moonwatch...Καθόμουν σ ένα παγκάκι στο Central Park και του "χωσα" μια γερή στο μπρασελέ,επάνω στο μεταλλικό μπράτσο στο παγκάκι...Είπα "άσε μην κοιτάξεις τώρα"....
Μετά από 2 μέρες,το θυμήθηκα στο αεροπλάνο της επιστροφής και το κοίταξα...εντόπισα μια σεβαστή γρατζουνιά,αλλά δε με πείραξε καθόλου...Ξέρετε γιατί?Γιατί το θεώρησα "σουβενίρ" απ το ταξίδι,και θα θυμάμαι πάντα που έγινε αυτή η γρατζουνιά, και στο μυαλό μου θα είναι συνδιασμένη με ευχάριστες στιγμες....
