Δαμασκήνωση.
Δαμασκήνωση
Από την Live-Pedia.gr
ή δαμασκηνουργία. Η διακόσμηση μεταλλικών αντικειμένων (όπλων, σπαθιών, αγγείων κ.ά.), που γινόταν με σφυρηλάτηση συρμάτων από χρυσό, άργυρο ή χαλκό μέσα σε χαραγμένες αυλακώσεις. Οι μπρούντζινες, σιδερένιες ή ατσαλένιες επιφάνειες των αντικειμένων, που θα διακοσμούνταν με δαμασκήνωση, χαράζονταν με ειδικά εργαλεία (σμίλη) ή με την επίδραση νιτρικού οξέος και σχεδιαζόταν η μορφή πάνω στην οποία θα ενσωματωνόταν το σύρμα. Ύστερα από την τοποθέτηση του σύρματος μέσα στις χαραγές και τη σφυρηλάτηση, οι μικρές προεξοχές της κατασκευής διορθώνονταν με τη βοήθεια μιας λίμας και η επιφάνεια γυαλιζόταν με σμύριδα.
Η τεχνική αυτή αναπτύχθηκε πολύ στις ανατολικές χώρες κατά την αρχαιότητα. Τη χρησιμοποιούσαν οι Αιγύπτιοι, οι Έλληνες, οι Ρωμαίοι και οι Γαλάτες (8ος αι. μ.Χ.). Τα κυριότερα κέντρα της Μέσης Ανατολής, όπου άκμασε η τεχνική της δαμασκήνωσης, είναι η Μοσούλη, το Κουρασάν και η Δαμασκός (12ος αι. μ.Χ.), από όπου και πήρε το όνομά της. Το 13ο αι. μ.Χ. η δαμασκήνωση άκμασε πάλι στην Αίγυπτο. Το 16ο αι. μ.Χ. διαδόθηκε στη Γαλλία και τη Βενετία, όπου στόλιζαν μ` αυτόν τον τρόπο ατσάλινες πανοπλίες, τάφους κ.ά. Σήμερα η τεχνική αυτή δε χρησιμοποιείται.
