Σας ευχαριστώ πολύ. Η αλήθεια είναι οτι δεν είχα ποτέ ζώο σπίτι, εκτός απο ένα καναρίνι, κ είχα σοβαρούς ενδιασμούς στην απαίτηση της γυναίκας μου να την κρατήσουμε.
Βλέπετε για 5 χρόνια περίπου ταίζαμε την μάνα της Κανέλας στο δρόμο η οποία μας περίμενε υπομονετικά κάθε μεσημέρι στην εξώπορτα να επιστρέψουμε απο τη δουλειά να της δώσουμε φαγητό. Όταν λοιπον γέννησε, κ η Κανέλα ήταν 2-3 μηνών χτύπησε το πόδι της κ άφου την τρέξαμε στο γιατρό μετά η γυναίκα μου ήθελε οποσδήποτε να την κρατήσουμε, είναι κ ψυχοπονιάρα, μεγάλωσε κ με σκυλιά(πατέρας κυνηγος) οπότε τι να κάνω...
Σιγα σιγα την αγάπησα κ εγώ.
Πάντως αν κ του δρόμου μας είπαν οτι έχει κάποια κοινά στοιχεία με τη Γατα του Νορβηγικού Δάσους: Φουντωτή ουρα, Τρίχωμα, Σχημα κεφαλιού.
Φιλικά,
Αντώνης