Λοιπόν επειδή έχω καιρό να παρακολουθήσω το site, είπα να γράψω ενα ποστ αλα blog φάση να ξεσκουριάσω.
Τα λουράκια τα ψιλοβαρέθηκα, έχω κανα 3μηνο να κάνω νομίζω. Στην αρχή πίστευα ότι δεν είχα χρόνο λόγω δουλειάς αλλα μαλλον δεν είναι ετσι. Δεν είναι ότι δεν μαρεσουν απλα μαρεσουν περισσότερο άλλα πραγματα τώρα (βλέπε αμαξια...). Η αφορμή πάντως να τα αφήσω ήταν η επιθυμία ενός γνωστου-πανερο-φωτογραφου να με βάλει στο βιβλιο που κάνει, θεώρησα ότι εφτασα σε ένα καλό σημείο το χομπι και ήταν καιρός για καινούρια πράγματα. Φαντάζομαι κύκλος είναι και θα τα ξαναπιάσω κάποια στιγμή, μπορεί άμεσα μπορεί αργότερα.
Κατα το καλοκαίρι λοιπον ήθελα να φτιάξω ένα νάτο για το στρελα. Τα νάτο δεν μαρεσαν ιδιαιτερα μέχρι τότε αλλα λέω θα δοκιμάσω. Να δοκιμάσω αλλα θέλω δέρμα πιο λεπτο που δεν είχα τότε. Ενώ το σκεφτόμουν αυτό, έβλεπα στο γραφείο μου την καρέκλα που είχα. Είχε καταστραφει απ'την χρήση. Μια καρέκλα που πληρωσα ακριβά και ήταν απο μαύρη δερματίνη, οπως οι περισσότερες καρέκλες γραφείου. Λονγκ στορι σιορτ, ειπα να φτιάξω το δερμα της καρέκλας απ'την αρχή και να φτιάξω και ένα νατο για το στρελα με το ίδιο δέρμα!
Οκ καλό ακουγεται αλλα πώς ξεμοντάρεις/μοντάρεις μια καρέκλα αγνώστου προελέυσεως και πώς την ντύνεις μετα με δέρμα; Και τι δερμα; Και πώς κανεις τα ραψίματα; Αφου αρχισα να απαντάω σε αυτές τις ερωτήσεις ξεκίνησα με την αναζήτηση του κατάλληλου δέρματος. Ναι δέρμα θα βάλω, σιγά μη ξαναβάλω λεω την αθλια δερματίνη. Βρήκα τελικά ένα φανταστικό όπως φαινόταν δέρμα και μάλιστα σε Έλληνα εισαγωγέα που τα έφερνε απο Ιταλία. Πήρα μισό μοσχάρι ( ή αλλιώς 2 τετραγωνικα δερμα), το χρυσοπλήρωσα, μου το φερε άμεσα (φοβερος και εξυπηρετητικος επαγγελματίας) και ενθουσιάστηκα! Εκοψα ένα κομμάτι να φτιάξω νατο και δικαιώθηκα, όντως το δέρμα αν και λεπτό ήταν πολύ καλής ποιότητας.
Οκ πάμε στην καρέκλα τώρα. Βγάζω την άθλια δερματίνη. Νόμιζα ότι θα ήταν πιο ευκολο, παιδεύτηκα αρκετα. Ωραία, φαινόταν τα σφουγγάρια και τα ξύλα εσωτερικά σε πολύ καλή κατάσταση. Και ο μηχανισμός και τα πόδια άψογα. Και τώρα πώς την ξεμοντάρω; Αυτό μου πήρε 2-3 σαββατοκύριακα μιας και δεν είχα χρόνο να το κάνω σερι. Οταν ελυσα όλα τα κομμάτια φοβήθηκα πραγματικά, δεν μπορούσα να πιστεψω ότι αυτός ο σωρός θα ξαναγίνει καρέκλα.
Μετά επρεπε να μετρήσω ακριβώς τα κομμάτια του δερματος που θα χρειαστώ και να σχεδιάσω ακριβώς πώς θα τα κόψω. Τότε κατάλαβα ότι δεν χρειάζομαι μόνο 2 τετραγωνικά δέρμα αλλα ακομα κάτι ψιλά. Που σημαίνει αλλο μισό μοσχάρι που χρυσοπλήρωσα. Νομίζω το να κόψω με ακριβεια τα κομμάτια του δέρματος ήταν το πιο χρονοβόρο και δυσκολο πράγμα γιατι δεν συγχωρούσε λάθη. Ενα εκατοστό παραπάνω σημαίνει ότι μια ραφή μπορεί να βγει εκτος του σχεδίου. Τα κοψα σωστά όμως!
Και πάμε στο ράψιμο. Επρεπε να ράψω περιμετρικά όλο το καθισμα και όλη την πλάτη και μετά να ράψω και τα εσωτερικά κομμάτια. Δύσκολο πράγμα να ράβεις μεγάλα κομμάτια αλλα ντάξει και με αυτό!
Και τελικά το μοντάρισμα! Και όταν λέμε μοντάρισμα εννοουμε να έρθει η καρέκλα στην αρχική της μορφή, όχι απλα να βάλω ένα δερματινο κάλυμμα και τέλος. Κανούριες επενδύσεις απο σφουγγάρι, καινούριες βάτες πολυεστέρα, καινούρια γέμιση στα μαξιλάρια, διορθώσεις στα ξύλα κτλ. Το κατάφερα όμως. Επένδυσα με δέρμα ακόμα και τα πόδια της καρέκλάς. Και το αποτέλεσμα με χαροποιει ιδιαίτερα ασχετα απ'τον κόπο και το κοστος. Πάμε για τον επόμενο στόχο λοιπόν!
Κώστας
