Δημήτρη,
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Τώρα βέβαια θα μιλήσουμε και για πιλότους, για αυτόματους μηχανισμούς, κλπ. αλλά δεν πειράζει.
Εγώ κατ'αρχάς παρήγγειλα αυτό:
Το ρολόι κοστίζει 660 Ευρώ με το βασικό ETA 2824-2 (incl. V.A.T.)
Για να έχει τον ETA 2824-2 TOP χρειάζεται extra cost Eur 80, και για να έχει τον ETA 2824-2 TOP με blued screws θέλουν παραπάνω Eur 130.
Μιας και το κόστος του ρολογιού είναι σχετικά μικρό, διάλεξα τον Top με blue screws, και θ'αρχίσω να παίζω και με διάφορα straps. Πιστεύω πως ένα σωστά φτιαγμένο ή/και διαλεγμένο λουρί μπορεί να μεταμορφώσει ένα ρολόι.
Κατά συνέπεια κοιτάμε (εσύ κι εγώ) ουσιαστικά το ίδιο ρολόι. Πιλότος, με κεντρικό μεγάλο χέρι δεπτερολέπτων, απουσία του logo της μάρκας από το dial, κορώνα που είναι σε στυλ κρεμμυδιού, κλπ.
Προσωπικά, όπως βλέπεις, πήγα τελικά σε αυτόματο αυτή τη φορά. Λατρεύω τα κουρδιστά, αλλά στην πορεία ανακάλυψα ότι ο κάθε κατασκευαστής παρουσιάζει το όλο σχέδιο λίγο διαφορετικά.
Η Stowa είναι από τους 2-3 πρώτους που δεκαετίες πριν έβγαλαν τον 'καθαρόαιμο' πιλότο με απουσία κάθε είδους γραμματοσειράς στο dial και με κανονικό/μεγάλο 'τρίτο' χέρι που δείχνει τα δεπτερόλεπτα. Αυτό είναι το πολύ κλασικό Flieger.
Πριν μόλις μερικές εβδομάδες η Stowa έβγαλε πέντε (5)
τέτοια κομμάτια στην ιστοσελίδα της, με handwound μηχανισμό. Έφυγαν μέσα σε 10' της ώρας. Αυτό το ρολόι, για τα 850 Ευρώ που το δίνουν, είναι πολύ καλύτερη επιλογή αν σε κάποιον αρέσουν τα κουρδιστά.
Τώρα διαβάζω πως αυτό ήταν μάλλον ένα δοκιμαστικό run της εταιρίας για να βγάλει φουλ το μοντέλο σε κανονική παραγωγή σύντομα, πιθανόν με 6498. Καλά νέα, αν και η τιμή θα είναι πιθανότατα ψηλότερη.
Να τονίσω πως δεν έχω μεγάλη εμπειρία στην ιστορία και παράδοση των Πιλότων (και δη των Γερμανικών Πιλότων), αλλά τώρα διαβάζω και ψάχνω όσο με ενδιαφέρει. Είμαι σίγουρος πως θα υπάρχει υλικό και γνώση στο φόρουμ - πολύ περισσότερη από όση παραθέτω εδώ.
Άρα λοιπόν ανάμεσα σε αυτές τις μάρκες (Stowa, Steinhart, Archimede, Laco, κλπ.) αν πάρει κανείς κάτι, καλό θα ήταν να πάρει αυτόν τον πιλότο της Stowa που αντιπροσωπεύει ό,τι πιό κλασικό και λιτό υπάρχει. Αυτό όμως τώρα δεν είναι διαθέσιμο. Άρα το πράγμα θέλει υπομονή. Υπάρχει το ίδιο βέβαια με 6498 στα 1,290 Eur αλλά δεν έχει καν τρίτο μεγάλο 'χέρι' δεπτερολέπτων - άρα είναι άλλο ρολόι. Το καθαρόαιμο είναι ένα.
Τώρα,
Οι άλλοι πιλότοι (μεγάλες κάσες, με το seconds sub-dial στο 6 o'clock ή στο 9 o'clock) είναι κι αυτοί όμορφοι αλλά λίγο διαφορετικοί. Τέτοιου τύπου είναι ο Αρχιμήδης που έχω: 45-άρα κάσα, 6497/8, κρεμμύδι κορώνα, χρονομετρία μιά χαρά, κλπ. Το ρολόι είναι φανταστικό, το πήρα το '12 και πριν ένα μήνα μάλλον ξεβιδώθηκε λίγο ο άξονας της κορώνας, οπότε δεν κούρδιζε. Είναι στο σέρβις τώρα.
Αυτό λοιπόν το σχέδιο είναι άλλο πράγμα από αυτό το αυτόματο που κοιτάμε και οι δυό μας αυτές τις μέρες. Πιό μεγάλη κάσα, και λίγο πιό busy dial. Σε αυτή την κατηγορία, ένα πολύ ωραίο είναι το Premium της Steinhart,
εδώ. Η τιμή του είναι στα 990 Ευρώ, με 44mm κάσα και 14.2mm πάχος, που είναι αρκετά. Premium σειρά της Steinhart (990 Ευρώ με sandwich dial) ή όχι (450 Ευρώ), να σημειώσουμε ότι η κάσα παραμένει στα 44mm διάμετρο και 14.2mm πάχος, κάτι το οποίο επηρεάζει αρκετά το πώς φοριέται. Μην ξεχνάμε πως ο δικός μου Αρχιμήδης φορά τον ίδιο μηχανισμό, έχει το ίδιο concept στο dial (με sub-seconds dial δηλαδή) αλλά έχει πάχος 10.50mm. Καμμία σχέση στην αίσθηση όταν θα φορά κανείς τα δύο αυτά ρολόγια, υποθέτω.
Άρα λοιπόν μέσα από όλα αυτά βλέπουμε πώς αντιμετωπίζει ο κάθε κατασκευαστής το θέμα παντρέματος κάσας και μηχανισμού. Ένα ρολόι, κατά την ταπεινή μου άποψη, είναι σημαντικό να μην ξεφεύγει πολύ σε διάμετρο κάσας, και επίσης να μην ξεφεύγει ούτε σε πάχος κάσας. Επανερχόμενος στο αυτόματο ρολόι του Αρχιμήδη για το οποίο ρώτησες, έχει 42-άρα κάσα με 9.9mm πάχος - η Stowa είναι από τους πολύ λίγους που δίνει λιτή κάσα 40-άρα και πάχος 10.20mm στην δική της έκδοση.
Το παραπλήσιο και πανέμορφο
Steinhart Premium Flieger 44mm, στα 540 Ευρώ με open back είναι
αυτό:
Εδώ, όπως βλέπεις, η κορώνα είναι λίγο διαφορετική, ο μηχανισμός είναι Soprod Α10, 44-άρα κάσα με 12.00mm πάχος, κι υπάρχει όμως το λογότυπο και σήμα της Steinhart που 'χαλά' λίγο το λιτό dial. Όμορφη και λουσάτη επιλογή. Το σύγχρονο (στο site της Steinhart δηλαδή) είναι μάλιστα με χρυσαφιά hour hands (στο περίγραμμά τους), κάτι το οποίο δουλεύει στην πράξη πάρα πολύ ωραία. Θα πρότεινα αυτό το ρολόι να το δεις πιό διεξοδικά.
Τα straps σε όλα αυτά τα ρολόγια δεν είναι τίποτε το ιδιαίτερο, κατά την προσωπική μου άποψη. Το όποιο (από αυτά) ρολόι για να δείξει θέλει ένα καλύτερο λουρί. Επίσης διαβάζω ότι η Steinhart είναι λίγο στριφνή σε θέμα επικοινωνίας, λίγο αργή, τίποτε παραπάνω. Με την Archimede δεν είχα θέμα το '12 που πήρα τον Πιλότο.
Από 'κει και πέρα, πιστεύω (από τα πολύ λίγα που γνωρίζω) πως η Stowa είναι ένα μικρό σκαλί πάνω από Steinhart και Αrchimede. Νομίζω πως και οι τιμές άλλωστε το αντανακλούν αυτό. Από 'κει και πέρα, σε όποιο και ό,τι Αρχιμήδη κι αν πας, θα είσαι εντάξει. Δεν είναι και Kemmner που είχαν 250 Ευρώ πριν 3 χρόνια, που κι αυτά είναι μιά χαρά. Κοίταξέ τα όλα αυτά, μαζί με τα Laco, και πρόσεξε τις λεπτομέρειες (πάχος, διάμετρο, κλπ.) Όλα έχουν σημασία. Δεν υπάρχει λόγος το ρολόι να είναι 44 ή 45 χιλιοστά σε διάμετρο όταν μπορεί να είναι 40 ή 42 χιλιοστά. Και πες ότι εδώ είναι θέμα προσωπικό αλλά κι ότι μιλάμε για Πιλότους - άρα ίσως είμαι απόλυτα υποκειμενικός.
Στο θέμα του πάχους κάσας όμως, δεν υπάρχει λόγος να είναι ένα ρολόι στα 14-μισό χιλιοστά, όταν ο άλλος δίπλα τό'χει στα 12 χιλιοστά. Υποκειμενική και πάλι, αλλά αυτή είναι η άποψή μου. Το ίδιο και με τα ρολόγια
Marine Original. Κοίτα το Steinhart και κοίτα και το Stowa. Στα 44mm με 14.2mm και τιμή 450 Eur το
πρώτο, στα 41mm 12.00mm και τιμή 1,280 Eur το
δεύτερο, για να φορέσουν το ίδιο ακριβώς movement...
Προσωπικά λοιπόν διάλεξα σε αυτή την πρώτη φάση το Stowa με το ξεχωριστό και ασυνήθιστο silver dial. Η κάσα είναι μαζεμένη (40mm), το πάχος παρομοίως, έχει date function που ομολογώ πάντα το ψάχνω χρηστικά, το dial χρωματικά δεν είναι πάλι μαύρο κι απεναντίας είναι κάτι που δεν το βρίσκεις σε άλλα ρολόγια αυτού του τύπου. Επίσης, τα lugs είναι 20-άρια κι άρα μπορώ επιτέλους να βάλω τρία ακριβούτσικα δερμάτινα straps που είχα πάρει 2-3 χρόνια πριν (για Rolex Oyster) ή ακόμη πιθανώς και το παλιό (πολύ καλό) δερμάτινο λουρί του Dato μου. Στα εξακόσια και κάτι Ευρώ για το Stowa, έκανα το βήμα.
Ο Αρχιμήδης μου είναι μαύρος, IWC Big Pilot με μαύρη-μαυρίλα dial μπορεί να πάρω κάποια στιγμή σύντομα, αν λοιπόν συνεχίσουμε με Stowa ή Steinhart θα είναι ένα καθαρόαιμο λιτό Flieger κουρδιστό (Stowa), ένα πάλι κουρδιστό Stowa 1938 Chrono Classic ή Marine Chrono Classic (πάλι Stowa - και τα δύο στα 2,300 Ευρώ με modified Valjoux 7750 handwound και πάχος κάσας περίπου 15mm), ένα φθηνό Marine Chronometer 44mm (Steinhart) ή το πιό ακριβό παρόμοιο Marine Original της Stowa.
Μετά πάμε σε πιό ακριβές καταστάσεις, Dornbluth κλπ. όπου όλες οι παράμετροι είναι αρκετά πιό ραφιναρισμένοι. Το μάθημα (για μένα) είναι πως οι Γερμανοί έχουν αυτό το Marine ('Officer') type of watch με λευκό dial και seconds sub-dial, όπως και το classic Flieger, δύο σχέδια που είναι αντιπροσωπευτικά μιας σχολής με απλά και καθαρόαιμα σχεδιαστικά χαρακτηρηστικά. Η παρουσία αρκετών Γερμανών κατασκευαστών οι οποίοι προσφέρουν σύγχρονα alternatives των εν λόγω designs σε σχετικά προσιτές τιμές, μόνο πλεονέκτημα μπορεί να είναι για όλους μας. Ποτέ δεν θα πιάσουν τη διαχρονικά λιτή απλότητα των Ελβετών (λ.χ. ενός Calatrava) αλλά προσωπικά για κάποιο περίεργο λόγο έχω αρχίσει να γίνομαι ένθερμος υποστηρικτής των Γερμανικών ρολογιών.
