Αν και όλοι έχουμε τα βλέμματά μας στραμμένα στις Βρυξέλλες και αναμένουμε τις εξελίξεις για την χώρα μας, βρήκα λίγο χρόνο να ασχοληθώ με το τελευταίο στάδιο ενός project που έχω ξεκινήσει εδώ και καιρό. Έχω ήδη 2 ρωσικά ρολόγια, το Strela με την 3133 και την βινταζιά, το Slava. Είμαι πολύ ευχαριστημένος και με τα 2 και τα φοράω τουλάχιστον μια φορά την εβδομάδα. Αυτό που έψαχνα καιρό όμως ήταν ένα άλλο vintage ρωσικό ρολόι, το Okeah.
H Poljot ξεκίνησε το Okeah στην δεκαετία του ’70 αποκλειστικά για το ναυτικό της Σοβιετικής Ενώσης. Δεν έχει βγει ποτέ κάποια εκδοσή του για τους πολίτες. Το ρολόι συνέχισε την παραγωγή του μέχρι και το 1990. Ενας λόγος για τον οποίο έγινε γνωστό και συλλεκτικό είναι το γεγονός ότι φορέθηκε από αρκετούς κοσμοναύτες μεταξύ των οποίων και ο Rozhdestvensky τον Οκτώβρη του ’76, κατά την επεισοδιακή αποστολή του Soyuz-23. Για την ιστορία, o Soyuz-23 θα μετεφερε προμήθειες στον διαστημικό σταθμό Salyut-3 αλλα για τεχνικούς λόγους δεν κατάφερε τελικά να δέσει. Κατά την επιστροφή στην ατμόσφαιρα δεν έγινε σωστή επιβράδυνση και η κάψουλα κατέληξε 150 χιλιόμετρα μακριά απ’την ζώνη προσγείωσης σε μια παγωμένη λίμνη στην μέση μιας χιονοθύελλας! Τελικά οι κοσμοναύτες διασώθηκαν μετα απο 19 ώρες.
Πλέον είναι δύσκολο να βρεθεί το original και αν βρεθεί η τιμή του πλησιάζει ή και ξεπερνάει τα 1000 Ευρώ μιας και ο αριθμός τους είναι περιορισμένος. Εχουν βγει και πρόσφατα 1 ή 2 reissues απο ανεξάρτητους κατασκευαστές. Μερικά χαρακτηριστικά του ρολογιού:
- κάσα απο ανοξείδωτο ατσάλι
- μηχανή poljot 3133 με 58+ ώρες αυτονομία
- εσωτερική περιστρεφόμενη στεφάνη που λειτουργεί με την αριστερή κορώνα (μπορεί να χρησιμεύσει και σαν δεύτερη ώρα
- διαστάσεις 40x48mm
Μιας και δεν ήμουν διατεθειμένος να δώσω τόσα χρήματα αποφάσισα να το φτιάξω μόνος μου απο NOS και μεταχειρισμένα ανταλλακτικά. Ξεκίνησε λοιπόν μια μεγάλη αναζήτηση που κράτησε αρκετό καιρό. Κατάφερα να βρώ λοιπον:
- NOS κασα (case & caseback).
- NOS βιδωτό δαχτυλίδι για το caseback και φλάτζα
- ΝOS αριστερή κορώνα
- Μεταχειρισμένη δεξια κορώνα
- NOS μπρασελε και κουμπωμα (ένα mesh και ένα κανονικό)
- Μεταχειρισμένη μηχανή 3133 του 1990
- Μεταχειρισμένοι και NOS δεικτες (πήρα κάμποσους)
- NOS και μεταχειρισμένα Dials (εχω παρει 2-3)
Αρχισα να λαμβάνω λοιπόν δεματάκια με τα παραπάνω απο Ρωσία, Ουκρανία, Γαλλία, Ισπανία, Ιταλία και Γερμανια! Αυτό που μου κανε εντύπωση ήταν η κάσα που ήταν συσκευασμένη σε παλιο υλικο σαν σφουγγάρι το οποίο με το που το ανοιξα τριβόταν αμέσως στο χέρι, πραγματικό ταξίδι στον χρόνο.
Ωραία τα πήρα, τώρα τι τα κάνω, σκέφτομαι. Έπρεπε να πάρω και τα κατάλληλα εργαλεία ωρολογοποιίας. Αλλο μεγάλο ψάξιμο για το ποια εργαλεία είναι τα σωστά και τι κάνει το καθένα. Και ένα σωρό εργαλεία, άλλο για να βγάζεις τους δείκτες άλλο για να τους κουμπώνεις κ.ο.κ. Και αν ακούγεται εύκολο τότε κοιτάξτε το μέγεθος των μικρών δεικτών στον χρονογράφο σας και την απόσταση τους απ’το dial.
Τελικά κατάφερα και πήρα όλα τα εργαλεία που χρειαζόμουν και μερικά που δεν χρειαζόμουν. Και ξεκινάει η εργασία όλο χαρά με το να βγάλω το παλιο dial και τους δείκτες που είχε η μεταχειρισμένη μηχανή. Πάω να βγάλω το sub-minute δείκτη και μετά απ’την αρχική χαρά ότι κατάφερα να τον βγάλω, έντρομος παρατηρώ ότι πρώτον ο δεικτής είχε εκτοξευτεί σε κάποιο σημείο του δωματίου και ότι ο πίρος που τον κρατούσε στο εμβολάκι της μηχανής, παρέμενε κολλημένος εκει. Ευτυχώς με έσωσε το μικροσκόπιο που έχουμε στο εργαστήριο στην δουλειά όπου τελικά κατάφερα να τον βγάλω. Μιλάμε για έναν πίρο ενος χιλιοστου, διαμέτρου 1/6 χιλιοστού. Μετά διαβάζοντας καταλαβα ότι είναι κάτι πολύ σύνηθες σε όλα τα 3133.
Πολλές χαζομάρες έκανα σαν αυτήν όπως ότι έχασα το λεπτοδείκτη που είναι και τεράστιος σε σχέση με τους άλλους. Για να θυμάμαι την βλακεία μου τον αλλαξα με έναν έξτρα που είχα αλλά άφησα τον παλιό ωροδείκτη (έχουν διαφορετικό lume). Κάποια στιγμή, όταν με συγχωρήσω, θα αλλάξω και τον ωροδείκτη. Ένα άλλο πρόβλημα είναι με το κούμπωμα της δεξιάς κορώνας που ενώ το καταφέρνω τέλεια χωρίς την κάσα, δεν μπορώ να το πετύχω με την κάσα (υπάρχει ένα “κουμπάκι” που πρεπει να το πατήσεις στην μηχανή για να βάλεις την κορώνα και να κουμπώσει). Πολλές τέτοιες μικροβλακείες λοιπόν αλλα τελικά όλα έδεσαν σωστά. Και το σημαντικότερο απόλα, αν και δεν είναι τέλειο, το χαίρομαι περισσότερο απ’ όλα τα ρολόγια μιας και το έφτιαξα εγώ. Πάμε για το επόμενο project λοιπόν!
Update: Το πρόβλημα με την κορώνα λύθηκε, απλα χρησιμοποιούσα την κορώνα της αλλης μηχανής που φαινομενικά είναι ίδιες αλλά υπάρχει μια διαφορά 1/10 χιλιοστού στο μήκος τους. Οπότε όλα καλα!
