Δεν ξέρω πως και γιατί, αλλά έχω την αίσθηση πως το μαρανέζ, με κάποιο τρόπο, θα καταλήξει πάλι στα χέρια του Άγγελου... 
Φιλικά Γιώργος
Απάνω μου έχω πάντοτε στο χέρι φορεμένο
ένα bronze κιτρινωπό τεράστιο ρολόϊ
όπως αυτά που συνηθούν κι΄έχουν οι PANERISTI
που είναι και καλά παιδιά και είναι και ALFISTI
Θυμάμαι, ως τώρα να `τανε, το φίλο από την Πάτρα,
όπου έμοιαζε με μια παλιά ελαιγραφία του Γκόγια,
ορθόν πλάι σε μακριά σπαθιά και σε παλία OMEGA,
να λέει με μια βραχνή φωνή τα παρακάτω λόγια:
«Ετούτο το ρολόϊ, εδώ, που θέλεις ν’ αγοράσεις
με ιστορίες αλλόκοτες ο θρύλος το `χει ζωσει,
κι όλοι το ξέρουν πως αυτοί που κάποια φορά το `χαν,
τους άλλους ρολογόφιλους τους έχουνε τσιτώσει
Ο Δον ex_Diver σκότωσε μ’ αυτό κάτι milf-άρες
που στη ξαπλώστρα δίπλα του πίνανε σαγκουίνι.
ο Κόντε Georgio, μια βραδιά, το πέταξε απ΄τον πέμπτο
όταν του έφυγε ξαφνικά ο Φλίπερ το δελφίνι
Ο Δον Βιτώριο ο τρομερός έφτιαξε μία καμπάνα
μαζεύοντας τα MARANEZ εκτός απ΄το δικό μας.
που δεν το έβρισκε ποτέ γιατί καθυστερούσε
όμως όταν το έβλεπε φριχτά ασχημονούσε
Σκύψε και δες το, μια άγκυρα κι ένα οικόσημο έχει,
είναι αλαφρύ για πιάσε το δεν πάει ούτε ένα κουάρτο,
μα εγώ θα σε συμβούλευα κάτι άλλο ν’ αγοράσεις.»
Πόσο έχει; Μόνο φράγκα εφτά. Αφού το θέλεις πάρτο !
Ένα ρολόι έχω bronze στo χέρι μου σφιγμένο,
που η ιδιοτροπία μ’ έκαμε και το `καμα δικό μου,
κι΄ο Βίκτωρα με κυνηγάει για να το αποκτήσει
μα το ρολόι τούτο ΄δω είναι ολόδικό μου !
