Για το IWC υπήρχαν θέματα λίγα χρόνια πριν, επίσης δεν είναι COSC, εν γένει η χρονομετρία του ήταν πάντοτε ένα από τα όχι τόσο δυνατά σημεία του. Είναι πάρα πολύ όμορφο και κλασικό ρολόι, και μάλιστα ιδιαίτερα versatile, πάει δηλαδή εύκολα και στο γραφείο αλλά και με τζην. Δεν είναι μικρό σαν κάσα (διάμετρος) οπότε μία δοκιμή είναι απαραίτητη.
Η κάσα του IWC είναι σαφέστατα πιό χοντρή από αυτήν του Explorer II σε σημείο που να μην είναι τόσο εύκολο ακόμη και για μανίκι πουκαμίσου για γραφείο. Όλα φυσικά εξαρτώνται από τη χρήση που σκοπεύει να του κάνει κάποιος, από το πώς ντύνεται κλπ.
Ιδανικά και τα δύο ρολόγια κάνουν πάρα πολύ καλό συνδυασμό σε μία συλλογή, ταιριάζουν αρμονικά. Το IWC μπορεί να είναι άσπρο dial ή μαύρο ή ακόμη και η μπλε έκδοση. Το Explorer II μπορεί αντίστοιχα να είναι με dial που συμπληρώνει το IWC. To συγκεκριμένο Rolex είναι από τα πιό χρήσιμα και πρακτικά ρολόγια αυτού του στυλ, και φυσικά σκυλί στη χρήση.
Το open back του IWC επίσης ίσως είναι σημαντικό για κάποιους, αν δεν απατώμαι όμως σαν movement δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο (όσο περήφανοι κι αν είναι στο Schuffenhausen για το Pellaton).