«Σαν σήμερα το 1999 η ΑΕΚ έγραψε μία από τις μεγαλύτερες σελίδες της δόξας της χωρίς να νικήσει τον αντίπαλο. Χωρίς καν να τελειώσει ο αγώνας. Το φιλικό με την Παρτιζάν, την εποχή των Νατοϊκών βομβαρδισμών στο Βελιγράδι, έμεινε στην ιστορία ως μια πράξη μεγαλείου και ηρωισμού που συγκλόνισε τη διεθνή κοινή γνώμη. Είναι η μέρα που η ΑΕΚ απέδειξε ότι είναι κάτι πολύ παραπάνω από ένας αθλητικός σύλλογος»! 
adult image
adult image
adult image
adult imageΤις συγκλονιστικές στιγμές που έζησε πριν από 18 χρόνια ως παίκτης της ΑΕΚ στο ταξίδι στο εμπόλεμο Βελιγράδι για το φιλικό παιχνίδι με την Παρτιζάν περιέγραψε ο Ντέμης Νικολαϊδης στην εκπομπή του στον ΣΠΟΡ FM 94,6.
Διαβάστε τι ανέφερε στην εκπομπή «Ντεμοτεχνείο»:
«Μας σταματούσαν πριν φτάσουμε στο γήπεδο με το πούλμαν και είχαν ψωμί αλάτι κι ένα δικό τους ποτό για να μας καλωσορίσουν.
Ήμασταν τρία πούλμαν. Στα σύνορα νομίζω ότι είχαν κρατήσει το πούλμαν των δημοσιογράφων για δυο-τρεις ώρες, ίσως να το είχαν κάνει και επίτηδες. Βιαζόμασταν για να φύγουμε από εκεί.
Ξεκινήσαμε από Βουδαπέστη, το ένα πούλμαν με καθυστέρηση κι εμείς φύγαμε γιατί έπρεπε να φτάσουμε για το ματς. Χαρήκαμε που διακόπηκε το παιχνίδι από τους φιλάθλους γιατί μετά υπήρχε μια εκδήλωση που έπρεπε να πάμε και στη συνέχεια έπρεπε να φύγουμε.
Είχα πάει πριν δέκα χρόνια γιατί σπούδαζε η αδερφή μου ήταν μια πανέμορφη πόλη και την προηγούμενη φορά με την ΑΕΚ η διαφορά ήταν τεράστια στις εικόνες, αφού μιλάγαμε για μια βομβαρδισμένη πόλη.
Το θέαμα για να φτάσουμε στο γήπεδο ήταν σοκαριστικό. Οι φίλαθλοι μπήκαν από χαρά στο γήπεδο τρέχοντας με σημαίες. Είχε περίπου 20.000 κόσμο. Δεν θυμάμαι τίποτα από το ματς».Μιλώντας στην εκπομπή του Ντέμη Νικολαΐδη στους 94.6, ο Νίκος Κατσαρός, γραφείο Τύπου τότε στην Ένωση, διηγήθηκε το πώς βίωσε εκείνο το ταξίδι και αποκάλυψε την μεγάλη επιμονή του Δημήτρη Μελισσανίδη για τη συγκεκριμένη πρωτοβουλία.
Αναλυτικά όσα είπε ο Νίκος Κατσαρός στον ΣΠΟΡ FM 94,6
«Ο Μελισσανίδης μου είχε πει για το ταξίδι. Το ήθελε πολύ. Εγώ του απαντούσα ‘τι είναι αυτά που λες πρόεδρε; Στο Βελιγράδι μπάλα; Δεν είναι δυνατόν να γίνει. Δεν υπάρχει τρόπος να φτάσεις, δεν υπάρχει αεροδρόμιο’! Εκείνος μου έλεγε ‘κάνε τα έγγραφα και θα τα βρούμε τα άλλα’. Του έλεγα ‘θα δεχθούν οι παίκτες να κάνουμε ένα τέτοιο ταξίδι;’ Όποιος θέλει, μου απαντούσε! Ο Μελισσανίδης δεν χαμπάριαζε τίποτα. Όταν του είπα πως αυτό που λες δεν γίνεται, διαπίστωσα πως είναι άνθρωπος που στο τέλος θα κάνει ό,τι βάλει στόχο!
Τελικά έφτιαξα τα έγγραφα και η απάντηση ήρθε αμέσως από την Πρεσβεία. Ήταν ιδιαίτετρα θερμοί μαζί μας, έκαναν λόγο για συγκινητική πρωτοβουλία και όλα αυτά. Μας είχαν πει πως επικροτούμε αυτές τις κινήσεις και πως θα μας περίμεναν με ανοιχτές αγκάλες.
Ίσως μόνο ένας παίκτης να μην είχε έρθει κι αυτό επειδή η γυναίκα του ήταν έγγυος. Γενικά υπήρξε ανταπόκριση από όλους τους παίκτες. Προσγειωθήκαμε στην Βουδαπέστη, καθώς δεν γινόταν να πάμε απευθείας στο Βελιγράδι. Μπήκαμε στα πούλμαν και προχωρήσαμε οδικώς. Ένα πούλμαν με την ομάδα, ένα με τους δημοσιογράφους κι ένα με τους οπαδούς.
Στα σύνορα της Σερβίας η ζωή μας έγινε δύσκολη. Υπήρξαν διάφορα προσχήματα για να μας πείσουν να γυρίσουμε πίσω. Επίτηδες μας τρενάρανε, αλλά τελικά μας άφησαν και περάσαμε. Τρία πούλμαν προχωρούσαν μέσα στο μεσημέρι σε έναν κάμπο, χωρίς να κυκλοφορεί τίποτε άλλο τριγύρω…
Το παιχνίδι σαν παιχνίδι ελάχιστα το θυμάμαι, η ατμόσφαιρα ήταν το θέμα. Όλοι στις εξέδρες κρατούσαν χαρτόνια με έναν στόχο σα να λένε εδώ είμαστε ρίξτε μας! Δεν θυμάμαι καν το ματς σαν παιχνίδι.
Το βράδυ όταν έπρεπε να φύγουμε και είχε νυχτώσει, μαζευτήκαμε στο πούλμαν και περιμέναμε. Υπήρχε μια δεξίωση μέσα για τους επίσημους και περιμέναμε. Ο Μπλαχίν (τότε προπονητής της ΑΕΚ) μουρμούριζε. Γιατί αργούμε, τι κάνουμε, και τέτοια. Με τα πολλά, γυρίσαμε πίσω στην Ελλάδα και σιγά-σιγά όλα τα Μέσα ανά τον κόσμο άρχισαν να μιλάνε για αυτή την μοναδική χειρονομία μίας ελληνικής ομάδας να ταξιδέψει στο εμπόλεμο Βελιγράδι και να στείλει ηχηρό μήνυμα ειρήνης».Πηγη: ΣΠΟΡ FM 94.6
