Μου θύμισες μια παλιά ρολογοιστορία (επι δραχμής)...ένας πολύ καλός φίλος αποφάσισε να αγοράσει Rolex. 3 φοιτητές λοιπόν ξεκινάμε με αυτοκίνητο από Νότια Γερμανία με στόχο κάποιο μαγαζί στη Bahnhofstrasse στη Ζυρίχη...
Σάββατο πρωί πρωί περνάμε τα σύνορα και τσουπ ένα πρόστιμο από ελβετική αστυνομία γιατί είχαμε στο παρμπρίζ anti-radar έστω και απενεργοποιημένο....στη Γερμανία δεν απαγορευόντουσαν αλλά η Ελβετία μας βγήκε πολύ πιο αυστηρή...
’υτό δεν μας απέτρεψε από το να συνεχίσουμε προς τον αρχικό στόχο>>> το Rolex...
Μετά από παρκάρισμα (οι Ελβετοί χρησινμοποιούν το αστείo ρήμα "parkieren" αντί "parken" )βόλτες βρήκαμε το πολυπόθητο μοντέλο και μετά από ελάχιστο παζάρι ο φίλος μου απέκτησε ένα καταδυτικό Rolex! To μαγαζί λεγόταν Brunati και από ότι μάθαμε δεν υπάρχει πλέον επί της BAhnhofstrasse 24 αλλά λειτουργεί σαν επιχείρηση (
http://brunatiag.ch/).
Πάμε περιχαρείς και οι 3 στη παλιά πόλη και καθόμαστε στο McDonald's για ένα γρήγορο lunch...ξαφνικά ο Γιώργος "΄χλωμιάζει" και αναφωνεί " der Siegel, der Siegel " (δηλαδή το βουλοκέρι-σφραγίδα!!!) - είχε ξεχάσει να πάρει το βουλοκέρι!
Φευγει τρέχοντας (τα μαγαζιά έκλειναν νωρίς το απόγευμα) για τον Brunati...
Μετά από κανένα μισάωρο επιστρέφει φανερά ανακουφισμένος με ένα χαμόγελο πονηρό....ο Brunati του είχε δώσει τρία βουλοκέρια Siegel ...όπως έδιναν οι παππούδες στα παιδιά καραμέλες
Ακόμα γελάμε (βέβαια έχουμε και άλλα παρατράγουδα στη Ζυρίχη με ρολόγια...)
Να του ζητήσω να σου δώσει κανένα από αυτά;
