Μπράβο τους, και μέχρι εκεί άθλος ήταν! Όμως είδαμε και το σχεδόν αιώνιο μεγάλο μας έλλειμμα σε οργάνωση, πειθαρχία, passing game, και πάνω απ' όλα φυσική κατάσταση. Οι Γερμανοί, ενώ είχαν εξασφαλίσει την νίκη στο β' ημίχρονο, ωστόσο έτρεχαν σαν δαιμονισμένοι... Δεν γίνεται πια να έχουμε τον Σαμαρά ή τον όποιο Σαμαρά, φιλότιμο και αγωνιστή μεν, να φεύγει στην αντεπίθεση και οι υπόλοιποι να είναι ωσεί παρόντες. Είναι 40 χρόνια τώρα που το ποδόσφαιρο, το μοντέρνο, είναι όλοι πάνω + όλοι κάτω σαν μηχανάκια παίζοντας στις θέσεις και με και χωρίς την μπάλλα, κι όχι γιούργια ρε Κολοκοτρώνη, να πάρουμε φαλάγγι τον Τούρκο! Σ' όλο το ματς ζήτημα να είδα 2-3 αντεπιθέσεις της προκοπής, με κάτι από Σάλπι, Σαμαρά και μετά το χάος... Είναι παλιά ιστορία αυτή, και κάποτε πρέπει να το δουλέψουν αυτό το έλλειμμα... Και πάλι ΜΠΡΑΒΟ ΣΤΑ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΑ που στάθηκαν ψηλά!