Πριν μερικούς μήνες ο πατέρας μου στα 70 τώρα χρειάστηκε να κάνει μία σοβαρή επέμβαση. Επειδή στην οικογένεια υπάρχουν και συγγενείς με ιατρική κατάρτιση -εμπειρία δεν είχαμε αυταπάτες ότι έχει ρίσκο η επέμβαση όπως όλες οι εγχειρήσεις άλλωστε και πρέπει χτύπα ξύλο να είσαι προετοιμασμένος για την όποια εξέλιξη.

Λοιπόν πριν μπει στο χειρουργείο έβγαλε το ρολόι του και το πήρα να το φυλάξω. Είναι ένα seiko  5 automatic του 1973 χωρίς την τεράστια αξία αλλά με μεγάλη συναισθηματική αξία. Θυμάμαι να είμαι μικρό παιδάκι στο χωριό πριν πάμε στην Θεσσαλονίκη και κάποιος μετανάστης είχε φέρει μία παρτίδα ρολόγια από Σαουδική Αραβία ή Γερμανία όπου δούλευε και τα πωλούσε στο χωριό όπου ήλθε για διακοπές.

Στο καφενείο λοιπόν είχε βάλει το Σεικο σε ένα ποτήρι νερό για να δείξει ότι είναι αδιάβροχο και τελικά ο πατέρας μου αγόρασε ένα το οποίο δεν έχει πάθει απολύτως τίποτε τόσα χρόνια πλην του ότι έχει θολώσει το τζαμάκι και έψαχνα στο νετ πως μπορεί να αλλάξει το τζάμι και να φρεσκαριστεί λίγο το ρολόι. Δεν το έβγαλε ούτε στην επιστράτευση του 74 την επόμενη χρονιά.

Λοιπόν όταν με την βοήθεια του Κυρίου βγήκε από το νοσοκομείο και τον κατέβασα στο αυτοκίνητο και είδα το ρολόι στο χέρι του,τι να πω. Σαν να μπήκε το σύμπαν στην θέση του.

Αυτά.

Eυχαριστώ θερμώς για τις συμβουλές

το ρολόι σταμάτησε πλέον να δουλεύει και ελπίζω αύριο που θα το πάω στο κατάστημα να θέλει μόνο μπαταρία