Θα σου απαντήσω σχετικά με την... καθημερινή συμβίωση.
Ας πούμε ότι αποκτάς μια...προσωπική σχέση με το ρολόι σου. Γίνεται ο καθημερινός σου σύντροφος, μιας και θέλει μια επαφή με αυτό μέσω του κουρδίσματος. Είναι ένα ρολόι που δεν το ''ξαχνάς'' (και δεν πρέπει να το ξεχάσεις)
Σου δίνει και την αίσθηση μιας άλλης πιο ρομαντικής εποχής. Έρχεσαι στη θέση του παππού σου πριν από αρκετά χρόνια και ίσως να είναι μία από τις λίγες κοινές και καθημερινές ασχολίες.
Στην Unitas θέλεις ένα πλήρες κούρδισμα το διήμερο.
Στις υπόλοιπες ερωτήσεις, καλύτερα να πάρεις τη γνώμη των εμπειρότερων εδώ.